Oι ασκηθείσες διώξεις κατά της διοίκησης του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου για θαλασσοδάνεια της περιόδου 2008-09, ύψους άνω των 300 εκατ. ευρώ, πιθανότατα αποτελούν το προοίμιο στην εκ θεμελίων αναδιάταξη του τραπεζικού συστήματος. Οι δικαστές κινήθηκαν ταχύτατα στηριζόμενοι, καθώς φαίνεται, σε ελεγκτικό υλικό της εταιρείας Black Rock, η οποία ελέγχει τα οικονομικά στοιχεία των ελληνικών τραπεζών επί μακρό διάστημα, πολύ πριν ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίησή τους.

Οι εκθέσεις της Black Rock είναι ένα από τα πολύτιμα και καλά κρυμμένα μυστικά της κρίσης. Ελάχιστοι έχουν εικόνα των ευρημάτων, άρα εικόνα της πραγματικής κατάστασης των ελληνικών τραπεζών· μεταξύ των γνωριζόντων λογικά θα πρέπει να είναι οι κεφαλές της κυβέρνησης, ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος και οι επικεφαλής του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το οποίο διαχειρίζεται την ανακεφαλαιοποίηση και την αναδιαμόρφωση των βαφτισμένων «συστημικών» τραπεζών.

Εδώ, ας θυμηθούμε ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών διεξάγεται με δημόσιο χρήμα, 50 δισ. ευρώ που βάρυναν το ελληνικό χρέος. Και ας παρατηρήσουμε, συνδυαστικά, ότι από το 2008-09, που τελούνται οι ερευνώμενες πράξεις, έως σήμερα, η χώρα βυθίζεται σταδιακά στη σφοδρότερη οικονομική και πολιτική κρίση του μεταπολέμου, ενώ η διαχείριση του δημόσιου χρήματος και των αποταμιεύσεων δεν είναι ανάλογη των περιστάσεων, για να το περιγράψουμε όσο ηπιότερα γίνεται.

Ο διοικητής της Τ.τ.Ε., ας πούμε, του κατ’ εξοχήν αρμόδιου οργάνου εποπτείας και ελέγχου, είναι διορισμένος σε αυτή τη θέση από το 2008. Στη διαρρεύσασα πενταετία έχουν συμβεί κοσμογονικές αλλαγές στο τραπεζικό σύστημα, αρκετοί μικρομεσαίοι τραπεζίτες βρίσκονται στη φυλακή υπόδικοι, πλην όμως από την Τ.τ.Ε δεν έχει προέλθει καμία σημαντική πρωτοβουλία κάθαρσης. Εισαγγελείς και ανακριτές, με πενιχρά μέσα, διεξάγουν τις έρευνες και εντοπίζουν αξιόποινες πράξεις ― αυτή η δράση δικαστών φαίνεται ότι θα ενταθεί. Ο διοικητής της Τ.τ.Ε. συνήθως προφητεύει ανά έτος την επιστροφή της ανάπτυξης, και δρα κεραυνοβόλα μόνο στις περιπτώσεις μεταβιβάσεων και συγχωνεύσεων τραπεζών, ή στο κούρεμα των διαθεσίμων των κοινωφελών οργανισμών. Εν τω μεταξύ οι πτωχευμένες και ανακεφαλαιοπιημένες δημοσία δαπάνη τράπεζες φαίνεται ότι δανειοδοτούν επιλεκτικά.

Αξιοσημείωτος είναι και ο ρόλος του ΤΧΣ. Η δίωξη της νυν διευθύνουσας συμβούλου Αναστασίας Σακελλαρίου, για ανάμιξή της στα θαλασσοδάνεια του Τ.Τ., φέρνει στην επιφάνεια την πολυκύμαντη πορεία του ΤΧΣ, ήδη από τη σύστασή του. Σημειώνουμε παραιτήσεις: τον περασμένο Μάρτιο παραιτήθηκε ο μόλις δύο μήνών πρόεδρος, Ολλανδός Πολ Κόστερ, επιλογή της τρόικας ― εγράφη ότι δεν ήταν αρεστός στους τραπεζίτες. Τον Ιούλιο παραιτήθηκε ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος, με μισθό 185 χιλ. ευρώ, Μ. Κολλιόπουλος ― εγράφη ότι ζητούσε το ακαταδίωκτο για τις αποφάσεις του ΤΧΣ. Τον Νοέμβριο παραιτήθηκε το μέλος του συμβουλίου, Pierre Mariani, εκπρόσωπος της τρόικας ― εγράφη ότι διεφώνησε με την πώληση της εταιρείας ακινήτων Πανγαία, θυγατρικής της Εθνικής, σε συγκεκριμένο όμιλο, εγράφη επίσης ότι στο παρελθόν ήταν επικεφαλής εταιρείας ανταγωνιστικής του αγοραστή της Πανγαίας. Ο διορισμός της ίδιας της κ. Αναστασίας Σακελλαρίου, ενός άπειρου μεσαίου στελέχους, στο πηδάλιο του στρατηγικού ΤΧΣ είχε προξενήσει έκπληξη, καθώς είχαν προταθεί έμπειρα στελέχη πολύ ευρύτερου βεληνεκούς και απορρίφθηκαν.

Υστάτη παρατήρηση: οι διώξεις για θαλασσοδάνεια του Τ.Τ. συμβαίνουν τις μέρες που επίκειται η ανάκτηση τραπεζικών μετοχών του ΤΧΣ από τους τραπεζίτες μέσω των warrants, αξίας περίπου 30 δισ. ευρώ. Φαίνεται ότι για τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος εξελίσσεται σκληρός αγώνας, εξωχωρίως και εγχωρίως. Αγνωστο παραμένει το όφελος για το ελληνικό κράτος, που επιβαρύνθηκε τουλάχιστον το 90% της ανακεφαλαιοποίησης.

Advertisements