Μα να βγεις με την παρέα σου, και να τρως ημίστεγνα;

Τρώμε έξω. Πιο συχνά από μέσα. Μα όταν ξεφύγουμε από τα συνθισμένα μας τραπέζια, τα οικεία μαγαζιά, η απογοήτευση ελλοχεύει. Η συνηθέστερη απογοήτευση: οι τιμές και το σέρβις. Το φαϊ, το κρασί, το περιβάλλον, εντάξει, από καλά έως υποφερτά. Αλλά οι τιμές; Ιδιαιτέρως στα κρασιά… Βλέπεις την περίφημη «wine list» και αλληθωρίζεις. Αντικρίζεις κρασιά, που γνωρίζεις, που ψωνίζεις συχνά-πυκνά από την κάβα σου ή το σούπερ-μάρκετ, και στυφίζει το στόμα σου: οι τιμές τους είναι διπλάσιες, τριπλάσιες, ή και παραπάνω. Μια ταπεινή Νεμέα ή ένα Μοσχοφίλερο των 10, άντε 15, ευρώ στο ράφι, σερβίρεται για 25, 30, 40+ ευρώ… Αρα μια παρέα έξι ατόμων, που χαλαρά μπορεί να πιει τρία μπουκάλια κρασί, θα δαπανήσει από 75 έως 150+ ευρώ! Και άρα, μετά το πρώτο ενθουσιώδες μπουκάλι, άντε το δεύτερο, η παρέα θα πίνει το κρασί της σαν μεταλαβιά… Και ούτε καν θα διανοηθεί να περάσει και σε επιδόρπιο οίνο, κανα ποτηράκι μοσχάτο, ή δυο γύρους αποσταγμάτα…

Μα να βγεις με την παρέα σου, και να τρως ημίστεγνα;

Οχι ότι και στο φαγητό οι τιμές είναι πολύ καλύτερες, αλλά εκεί, τέλος πάντων, σκέφτομαι τον μπελά, τα μεροκάματα, τις απώλειες των υλικών, εντάξει. Οχι βέβαια μια σαλάτα ρόκα-χαρτί και ίχνη παρμεζάνας, 10 ευρώ, μα κομμάτια να γίνει.

Αλλά όχι να πληρώνεις πια 100 ευρώ το κεφάλι για ένα τυπικό γέυμα τριών πιάτων και κρασί-μεταλαβιά! Οταν σε κορυφαία ρεστωράν ανά την Ευρώπη, με διακρίσεις πολλών αστέρων και παράδοση, τρως πλήρες μενού και κρασί από 80 ευρώ! Σε χώρες με διπλάσιους μισθούς…

Κύριοι εστιάτορες, ντροπή! Αντιλαμβάνομαι ότι οι δαπάνες για ντεκόρ, «αέρα», νοίκια, κ.λπ. είναι συχνά εξωφρενικές, αλλά ο πολύς ο κόσμος δεν πάει πια στο ρεστοράν για να τον δουν ή για να δει, πάει για να φάει, να πιει και να συζητήσει με φίλους. Δεν χρειάζεται εκκωφαντικές μουσικές και μπιτ, δεν χρειάζεται τουρκομπαρόκ στολίδια και μούρη. Μην πάτε να βγάλετε τα σπασμένα από τις τιμές του κρασιού. Σερβίρετε καλό χύμα, εναλλακτικά, σερβίρετε κρασί σε ποτήρι. Επενδύστε στην ποιότητα των υλικών και στο σέρβις, όχι στη διακόσμηση και τη ρεκλάμα· η από στόμα σε στόμα σύσταση είναι πιο αποτελεσματική.

Και μην ξεχνάτε: «μέσα», τρώμε καλύτερα, πολύ καλύτερα και φθηνότερα. Η τάση αντιστρέφεται.

(Γεύομαι λικουρίνο θρακιώτικο και φύλλο Κομοτηνής ελαφροψημένο. Κρασιά και αποστάγματα, ό,τι τραβάει η ψυχή μου. Μέσα.)

περιοδ. Γαστρονόμος, Καθημερινή, 11.02.2007

Advertisements