You are currently browsing the tag archive for the ‘πολιτικό προσωπικό’ tag.

H παραίτηση του κ. Β. Ράπανου από τη θέση του υπουργού Οικονομικών πριν καν ορκιστεί, σηματοδοτεί αδυναμία του τριμερούς κυβερνητικού σχήματος να ορίσει πρόσωπο κοινής αποδοχής και ευρύτερης αναγνώρισης για το κρισιμότερο πόστο μετά του πρωθυπουργού. Η παραίτηση του κ. Ράπανου, οφειλόμενη εν πολλοίς σε λόγους υγείας, συνοδεύτηκε χθες από μια πρωτοφανή διπλωματική γκάφα της Ελληνικής Δημοκρατίας: ανακοινώθηκε ότι τον ασθενούντα πρωθυπουργό θα εκπροσωπούσε στη Σύνοδο Κορυφής ο υπουργός Εξωτερικών, αλλά αυτό απαγορεύεται από τις ιδρυτικές συνθήκες της Ε.Ε. Ετσι, τη χώρα θα εκπροσωπήσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, παρότι δεν διαθέτει καμία ουσιαστική πολιτική εξουσία, κατά τον ίδιο τρόπο που τη χώρα εκπροσώπησε στο Eurogroup ο υπηρεσιακός υπουργός Οικονομικών, ως υπόλειμμα της απελθούσης υπηρεσιακής κυβερνήσεως.

Το μήνυμα που λαμβάνει ο ελληνικός λαός, αλλά και οι πιστωτές, είναι αποκαρδιωτικό. Μετά πολύμηνη κυβέρνηση συνεργασίας, οιονεί υπηρεσιακή, που προέκυψε το περασμένο φθινόπωρο ύστερα από τη σφοδρή πολιτική κρίση και την αποπομπή του εκλεγμένου πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, μετά δυόμισι μήνες εκλογικού πυρετού και δύο αλλεπάληλες εκλογικές αναμετρήσεις υπό τον φόβο της ακυβερνησίας και της κατάρρευσης, η χώρα βρίσκεται λειτουργικά ακυβέρνητη, χωρίς εκπροσώπηση σε επίπεδο κορυφής, χωρίς υπουργό Οικονομικών, χωρίς προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης, χωρίς ορκισμένη Βουλή…

Είναι θέμα μερικών ημερών να αρχίσει να λειτουργεί τυπικά η νέα κυβέρνηση. Ωστόσο το ζητούμενο δεν είναι η τυπική συγκρότηση και λειτουργία. Το ζητούμενο είναι διττό και είναι κατεπείγον: Πρώτον, να αναστραφεί το ηττοπαθές ψυχικό κλίμα εντός των συνόρων, να ανακουφιστεί ο δοκιμαζόμενος λαός, να πιστέψει ότι οι θυσίες του έχουν και αντίκρισμα και τέρμα, ώστε να μπορέσει σταθεί στα πόδια του και να συμμετάσχει σε μια εθνική προσπάθεια ανόρθωσης. Δεύτερον, να υπάρξει μια κυβέρνηση που θα δράσει αποφασιστικά εκτός συνόρων, ανακτώντας εν μέρει το απωλεσθέν διπλωματικό κεφάλαιο και προτείνοντας μια έντιμη και λυσιτελή αναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου.

Και τα δύο επείγοντα ζητούμενα προϋποθέτουν μια ηγεσία με ηθικό και πολιτικό κύρος. Και τα δύο απαιτούν ταχύτατες αποφάσεις και σαφείς δράσεις. Και τα δύο απαιτούν θάρρος και αυτοθυσία· όχι δισταγμούς και υπολογισμούς κομματικών επετηρίδων. Ο ελληνικός λαός περιμένει από το πολιτικό προσωπικό να ανταποκριθεί στην ιστορική πρόκληση. Θα μπορέσει; Τα πρώτα σημάδια δεν είναι απολύτως ενθαρρυντικά: κόπωση, ατολμία, πρόσωπα φθαρμένα ή χωρίς κοινωνικό εκτόπισμα. Συν τα ατυχήματα. Ας ελπίσουμε ότι η κυβερνητική μηχανή θα συγκροτηθεί και θα ξεκινήσει εγκαίρως, για να ρυμουλκήσει την ξέπνοη χώρα.

Οι κινητοποιήσεις των ταξιτζήδων τον τελευταίο καιρό έκαναν γνωστό τον πρόεδρό τους Θύμιο Λυμπερόπουλο και το άκρως επιθετικό του στυλ, με τις αποστροφές «θα πεθάνουμε όλοι», «θα τον λιώσω» κ.ο.κ. Αυτό που δεν γνώριζε ο πολύς κόσμος είναι ότι ο κ. Λυμπερόπουλος, τον οποίο διέγραψε προχθές από τη Νέα Δημοκρατία ο Αντώνης Σαμαράς, ήταν αναπληρωτής τομεάρχης Μεταφορών του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η παρουσία αυτού του ανθρώπου, με το συγκεκριμένο πολιτικό ήθος, μας δείχνει ανάγλυφα μία από τις όψεις του τρομακτικού πολιτικού προβλήματος που συγκλονίζει τη χώρα: την ποιότητα του πολιτικού προσωπικού.

Υπάρχουν πολλοί σαν τον κ. Λυμπερόπουλο στα κόμματα, και εκατοντάδες άλλοι πολύ χειρότεροί του, είτε κατά την ποιότητα λόγου, σκέψης και πράξεων είτε κατά τον βαθμό εξάρτησής τους από εξωθεσμικά κέντρα είτε κατά τη φαυλότητα και ανικανότητα. Το διαπιστώνει εύκολα κανείς, παρατηρώντας ποιοι συνθέτουν τις κοινοβουλευτικές ομάδες, κι ακόμη περισσότερο όταν ακούσεις προσεκτικά τι λένε, στη Βουλή ή στα μήντια: αφόρητες κοινοτοπίες, ξύλινα λόγια, κενολογία, στόμφος, ατάκες, ευφυολογήματα, θραύσματα παροιμιών, ασυναρτησίες.

Σε μια μεγάλη παρέα πρόσφατα, αφού ακούσαμε λόγους πολιτικών ηγετών, αναρωτηθήκαμε: Υπάρχει Ελληνας πολιτικός σήμερα που να γνωρίζει ποιος είναι ο Νίκος Καρούζος, ο Χρήστος Καρούζος, ο Ζήσιμος Λορεντζάτος, ο Τάκης Παπατσώνης; Δύο απ’ αυτούς μάλιστα υπήρξαν κορυφαίοι δημόσιοι λειτουργοί. Μελαγχολικά καταλήξαμε ότι μάλλον ελάχιστοι τους έχουν ακούσει σαν ονόματα, σίγουρα κανείς δεν τους έχει διαβάσει. Συνάγεται αβίαστα από την ποιότητα του λόγου, από την ανυπαρξία αναφορών, λες κι ένα τεράστιο ρήγμα χωρίζει τους σημερινούς πολιτικούς άνδρες από όλη τη λόγια και δημώδη παράδοση του νεότερου ελληνισμού. Εξ ου και η έκπληξη (αλλά και η χλεύη!) των δημοσιολογούντων όταν ακούστηκαν στίχοι του Αρ. Βαλαωρίτη από τον βουλευτή Π. Κουρουμπλή και στίχοι του Οδ. Ελύτη από τον Αντώνη Σαμαρά.

H κρίση μεγέθυνε τις αδυναμίες και απογύμνωσε τους πολιτικούς, τους έδειξε όπως είναι: λίγους, αδύναμους, ανεπαρκείς. Ελάχιστοι διασώζονται, κι αυτοί δεν είναι αρκετοί να αλλάξουν τη συνολική εικόνα ή να αλλάξουν τον ρουν των εξελίξεων. Το ζήτημα όμως τώρα δεν είναι να ελεεινολογήσουμε το υπάρχον πολιτικό προσωπικό, αλλά να αναρωτηθούμε, αφενός, γιατί τους εξέλεγε επιμόνως ο ελληνικός λαός, τόσα χρόνια, αφετέρου, ποια είναι η προοπτική εφεξής, τι μπορεί να ανοικοδομηθεί επί των ερειπίων του παλιού κόσμου.

Η απάντηση αναπόφευκτα στρέφεται στην πελατειακή σχέση ψηφοφόρου-πολιτικού, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί από καταβολής του ελληνικού κράτους. Είναι μια ισχυρή εξήγηση, αλλά δεν είναι αρκετή. Η πελατειακή σχέση ισχύει και σε άλλες χώρες, με άλλες μορφές, και πάντως είναι σύμφυτη του κοινοβουλευτισμού και της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Υπό μία έννοια μάλιστα είναι και φυσιολογική: ο εντολέας περιμένει συνέπεια από τον εντολοδόχο, συνέπεια λόγων και πράξεων, εκπλήρωση υποσχέσεων. Το προέχον είναι η ποιότητα των εντολοδόχων και η ποιότητα των συνομολογήσεων.

Στον πολιτικό βίο της Μεταπολίτευσης παρατηρήσαμε μια σταθερά αυξανόμενη εξαχρείωση των προσώπων και των συνομολογήσεων, που έφτασε στη διάλυση του κράτους και στη διάχυση μιας πολιτικής κουλτούρας παρασιτισμού, απαξίωσης του δημόσιου χώρου, εκχώρησης της πολιτικής ισχύος σε εξωθεσμικά κέντρα και σε φαύλους διαμεσολαβητές. Την πρώτη ευθύνη τη φέρουν ασφαλώς οι εντολοδόχοι, οι αιρετοί, αλλά δεν είναι άμοιροι ευθυνών και οι παραθεσμικοί παράγοντες, όπως επίσης και οι ίδιοι οι πολίτες που εθελουσίως έθεσαν εαυτούς σε ένα ιδιότυπο status πολιτικού ανδραπόδου. Η καθυστέρηση των παραγωγικών δομών και η παρασιτική οικονομία ήρθε ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής της αμοιβαίας εξαχρείωσης: οι πολιτικοί και οι κρατικοδίαιτοι διαπλεκόμενοι εσκεμμένως δεν προήγαγαν τον ουσιώδη εκσυγχρονισμό της οικονομίας· οι φεουδαρχικές δομές υπηρετούσαν πολύ πιο αποτελεσματικά τις επιδιώξεις κυριαρχίας τους επί των πολιτών-πληβείων. Οι πληβειοποιημένοι, με τη σειρά τους, επέλεγαν την ευκολία ενός διορισμού και όχι τη δοκιμασία μιας εργασίας, κι αν δεν συμμετείχαν σε αυτό το σπιράλ δεν είχαν πολλές δυνατότητες να ενταχθούν αλλιώς στην παραγωγή.

Μεγάλο μέρος του μικρομεσαίου πλήθους δεν βολεύτηκε σε αυτή την εξαχρειωτική δομή. Δημιούργησε εργασίες, επιστήμη, τέχνη, συχνά εναντίον ενός κατάφωρα εχθρικού περιβάλλοντος. Δεν μπόρεσε όμως να αλλάξει τη δομή εξαχρείωσης, δεν μπόρεσε να εισχωρήσει στον ιστό εξουσίας, ακριβώς διότι οι κυβερνώντες αναπαρήγαγαν τους εαυτούς τους και φύλαγαν σθεναρά τις θέσεις. Και στα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας η είσοδος, η μύηση, η αναρρίχηση ξεκινούσαν από πολύ νωρίς, από το οικογενειακό περιβάλλον ή απ’ τα σχολικά χρόνια, και εν συνεχεία υπήρχαν ισχυρά φίλτρα καθ’ οδόν προς την κορυφή. Τα κόμματα που έφτασαν την Ελλάδα σε αυτό το σημείο είχαν προ πολλού μετατραπεί σε μηχανισμούς νομέων εξουσίας, οι οποίοι κατανοούσαν την κοινωνία μόνο ως δεξαμενή ψήφων και των οποίων το μόνο μέλημα ήταν η παντί τρόπω πολιτική επιβίωση και ο προσωπικός πλουτισμός – και είναι ακόμη και αυτή τη στιγμή της καταστροφής.

Τι μπορεί να γίνει; Γνωρίζουμε τι δεν πρέπει να γίνει. Τι δεν πρέπει να επαναληφθεί. Γνωρίζουμε ότι οι περισσότεροι του Ancien Regime θα εξαφανιστούν. Από κει και πέρα, όλα είναι ανοιχτά. Σύμφωνα με το αισιόδοξο σενάριο, νέα πρόσωπα, νέα υποκείμενα, νέες δυνάμεις θα αναδυθούν. Δεν μπορούμε παρά να ελπίζουμε.

visit


Follow nikoxy on Twitter


91 κείμενα από 7


 



BETA


ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΥΚΟΝΟΥ

RSS Gatherate: The Best of the Greeks

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

Twitting

RSS vlemma_notes

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

ποστμαστερ

mail-3.gif

share

Wikipedia Affiliate Button

not only

keimena.gif

αρχειο

Blog Stats

  • 1.008.144 hits
Αρέσει σε %d bloggers: