You are currently browsing the tag archive for the ‘δημόσια σφαίρα’ tag.

Η εικόνα των τουριστικών νησιών είναι αμβλυμένη η εικόνα της χώρας: πορεία στον αυτόματο, ή στα τυφλά. Κάποια αόρατος χειρ, της θεάς Αγοράς ίσως ή του θεού της Ελλάδος, κρατάει ακόμη όρθιο τον τόπο, έστω ετοιμόρροπο, έστω σαν σκηνικό πόλης του Φαρ Ουέστ σε σπαγγέτι γουέστερν. Προσόψεις μαγαζιών, προσόψεις επιχειρήσεων, και από πίσω πρόχειρα υποστυλώματα.

Σε πολλούς τουριστικούς προορισμούς οι διαλυμένοι ή υποστελεχωμένοι ή υποχρηματοδοτημένοι δήμοι έχασαν τη μάχη της καθαριότητας και του ευπρεπισμού. Τα σκουπίδια υψώνονται βουνά γύρω από τoυς κάδους, τα σκουπίδια στολίζουν τους δρόμους του επαρχιακού δικτύου, τα σκουπίδια στροβιλίζονται από το μελτέμι στα σοκάκια, τα σκουπίδια αυτοαναφλέγονται σε κάδους και ΧΥΤΑ. Τα νησιά γονατίζουν υπό την πίεση του πλήθους, μένουν ανυπεράσπιστα, ντροπιασμένα. Οι δημοτικές αρχές έχουν γονατίσει κι αυτές υπό το βάρος των δικών τους σκανδάλων, της διαφθοράς και της ανικανότητας, αλλά και υπό τα νέα βάρη της οικονομικής ασφυξίας και της υποστελέχωσης λόγω συνταξιοδότησης και διαθεσιμότητας. Και λόγω της γραφειοκρατικής κατάψυξης, η οποία απαιτεί περίπλοκες και χρονοβόρες διαδικασίες για να προσληφθούν πεντέξι εποχικοί εργάτες καθαριότητας. Από το ένα άκρο, στο άλλο: από το πελατειακό και σπάταλο κράτος, στο συρρικνωμένο και χρεοκοπημένο. Και εντέλει, στο μη λειτουργικό.

Η οικονομική χρεοκοπία έδειξε μεγεθυμένη, τρομακτική, και την άλλη χρεοκοπία, την πολιτική. Οι επί δεκαετίες διαχειριστές του κράτους, κεντρικά και τοπικά, φάνηκαν αίφνης ελάχιστοι και ανίκανοι· σε πολλές περιπτώσεις ανάλογοι των προσδοκιών των ψηφοφόρων τους. Αιρετοί άρχοντες ανίκανοι να υπηρετήσουν τον δημόσιο χώρο, αλλά ικανοί να υπηρετήσουν τις επιθυμίες της εκλογικής τους πελατείας. Η αμοιβαία εξαχρείωση φαίνεται πιο καθαρά από ποτέ στην τοπική αυτοδιοίκηση, τώρα που απογυμνώθηκε από πόρους και δυνατότητες δανεισμού. Η χαμηλή ή ανύπαρκτη διοικητική ικανότητα, συνδυαζόμενη με τη συνεχιζόμενη αποστελέχωση και τη διακοπή χρηματοδότησης, απειλεί τους δήμους με κατάρρευση και τις τοπικές κοινωνίες με πολλαπλά αδιέξοδα.

Οταν λ.χ. ένα φημισμένο νησί, βιτρίνα της τουριστικής βιομηχανίας, δεν μπορεί να διαχειριστεί τα σκουπίδια του, τον βιολογικό καθαρισμό αποβλήτων και την ύδρευση, όταν δεν διαθέτει πλέον κανέναν ελεγκτικό μηχανισμό, λόγω κατάργησης της δημοτικής αστυνομίας, για την εύρυθμη λειτουργία των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος ή για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας οχημάτων, τότε βρισκόμαστε ενώπιον του επελαύνοντος μαρασμού και της επιχειρηματικής δραστηριότητας και του δημόσιου βίου.

Διότι υγιής επιχειρηματικότητα δεν μπορεί να υπάρξει σε μια νοσούσα δημόσια σφαίρα. Αυτή την νομοτελειακή συσχέτιση αρχίζουν να την αντιλαμβάνονται πικρά οι επιχειρηματίες, όταν οι υποδομές και τα δίκτυα καταρρέουν, από τη Σαντορίνη μεχρι τη Μύκονο και την Αίγινα. Υπάρχουν όμως και πολιτικοί που αγνοούν αυτή την αμοιβαιότητα, βυθισμένοι στην ιδεοληπτική αντιπαράθεση ιδιωτικού-δημόσιου· κάπως σαν την σουρεαλιστική δήλωση του υπουργού (δημόσιας) Υγείας χθες: «Εγώ εδώ εκπροσωπώ τον ιδιωτικό τομέα»… Και τον δημόσιο ποιος τον εκπροσωπεί; Ποιος τον υπερασπίζεται;

H πτώση κάποτε θα τελειώσει. Το 2014 ή το 2015. Θα βρεθούμε σε κάποιο ιστορικό χαμηλό, που θα μετρηθεί τότε. Σημασία έχει λοιπόν να σκεφτόμαστε και να αποφασίζουμε τώρα, διαρκώς, μαζί φυσικά με την αδιάλειπτη φροντίδα για ανακούφιση των πληττομένων, πώς θα είναι η χώρα που φτιάχνουμε. Η κρίση, μαζί με όλα τα δεινά, έδειξε τουλάχιστον με ενάργεια τις αδυναμίες και τα κενά, στη διοίκηση, στην οικονομία, στη δημόσια σφαίρα, στον μακρόπνοο σχεδιασμό. Και η συντριβή έδειξε ότι δεν μπορούμε να πορευόμαστε πλέον με τυχαίες αναπηδήσεις και σκεδασμούς.

Η πανικόβλητη συρρίκνωση κρατικών δομών και λειτουργιών, ο βίαιος μετασχηματισμός του κοινωνικσού ιστού, η εξίσου βίαιη αναδιάρθρωση της οικονομίας μέσω της εσωτερικής υποτίμησης, όλα αυτά συμβαίνουν υπό την πίεση της χρεοκοπίας και σύμφωνα με τα μάνιουαλ των δανειστών. Οι δανειστές κάνουν σωστά τη δουλειά τους και υπηρετούν τα συμφέροντά τους. Οι Ελληνες τι κάνουν; Ποια χώρα οραματίζονται; Με ποιες δομές οικονομικές και κοινωνικές; Ποια παιδεία; Ποια συλλογική αφήγηση για το μέλλον, η οποία θα τους χωράει όλους, και θα τους κινητοποιεί;

Αυτή η έγνοια δεν φαίνεται πουθενά στις αλλεπάλληλες συρρικνώσεις, αλλαγές, αναδιαρθρώσεις και εξαρθρώσεις της δημόσιας σφαίρας που συμβαίνουν τα τελευταία τρία χρόνια. Αντιθέτως, η σπουδή, η προχειρότητα και το συχνά παράλογο των μετασχηματισμών δείχνουν ότι οι αλλεπάλληλες κυβερνήσεις εκτελούν εντολές εν πανικώ, χωρίς κανέναν μεσοπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Ξεσαβουρώνουν το πληγωμένο πλοίο, πετώντας στη θάλασσα ό,τι βρουν μπροστά τους, αδιαφορώντας για το πώς το πλοίο θα ξαναταξιδέψει, με ποια πορεία, για ποιο σκοπό.

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι ένα από τα πολλά θύματα του τυφλού ξεσαβουρώματος. Ενώ συνιστούν βασικό πυλώνα της εγχώριας οικονομίας και πηγή απασχόλησης, η μεταχείριση που τους επιφυλάσσεται θυμίζει σχέδιο εξόντωσης. Οταν η ζήτηση έχει βυθιστεί και η εικόνα της χώρας συνοψίζεται στα μυριάδες κλειστά, φαλιρισμένα μαγαζιά, και στους εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρηματίες που αδυνατούν πλέον να επιστρέψουν ΦΠΑ και να πληρώσουν ΤΕΒΕ, οποιαδήποτε καθυστέρηση ή ολιγωρία σε δρομολογημένη βοήθεια συνιστά εξόντωση. Ενα τρομακτικό παράδειγμα: η εισφορά αλληλεγγύης την οποία υποχρεώθηκαν να πληρώσουν όλοι οι φορολογούμενοι για την ανακούφιση των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, δεν έφτασε σε αυτούς. Ποτέ.

Δεύτερο παράδειγμα. Προχθές ο Ευρωπαίος Επίτροπος Περιφερειακής Πολτικής, Γιοχάνες Χαν, μετά τη συνάντησή του με τον υπουργό Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκη, είπε: «Εχουμε διαθέσει σημαντικά κοινοτικά κονδύλια για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τα οποία δεν έχουν φθάσει ακόμη στο σύνολό τους στους αποδέκτες. Αντιλαμβάνομαι τι ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, αλλά τα χρήματα πρέπει να πάνε στους τελικούς αποδέκτες τους».

Δηλαδή, ο Επίτροπος ωμά και απερίφραστε είπε ότι τα κονδύλια για τις ΜΜΕ λιμνάζουν στις διαμεσολαβήτριες τράπεζες, οι οποίες κωλυσιεργούν και τα παρακρατούν για δικούς τους σκοπούς, την ώρα που η πραγματική οικονομία πεθαίνει. Ογδόντα εκατομμύρια τουλάχιστον από ένα πρόγραμμα διαφημίζει το ΕΤΕΑΝ ότι δανείζει στις ΜΜΕ με ευνοϊκούς όρους. Ποιος τα έχει δει; Οι τράπεζες ζητούν υπέρογκες εγγυήσεις ακόμη και για μικροδάνεια, εξουδετερώνοντας τον κατεπείγοντα χαρακτήρα της σωστικής ρευστότητας.

Θέλει η Ελλάδα να υπάρχουν μικρομεσαίες επιχειρήσεις που θα παράγουν πλούτο και θα προσφέρουν εργασία; Δεν ξέρουμε. Οϋτε ο υπουργός το ξέρει: Ο κ. Χατζηδάκης απλώς εξέφρασε την ελπίδα η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να λειτουργήσει θετικά κ.ο.κ. Σαν διπλωματικός παρατηρητής τρίτης χώρας.

visit


Follow nikoxy on Twitter


91 κείμενα από 7


 



BETA


ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΥΚΟΝΟΥ

RSS Gatherate: The Best of the Greeks

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

Twitting

RSS vlemma_notes

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

ποστμαστερ

mail-3.gif

share

Wikipedia Affiliate Button

not only

keimena.gif

αρχειο

Blog Stats

  • 1.018.359 hits
Αρέσει σε %d bloggers: