You are currently browsing the tag archive for the ‘γενική απεργία’ tag.

Το πλήθος ήταν μεγάλο προχθές στους δρόμους της Αθήνας, μέρα γενικής απεργίας. Αλλά τα πρόσωπα ήταν σκυθρωπά. Περίσσευε η απογοήτευση, σχεδόν απόγνωση· αυτή έδινε τον τόνο, και όχι η οργή. Και κυριαρχούσαν συντριπτικά άνθρωποι ώριμοι, μεσήλικοι και μεγαλύτεροι, άνθρωποι της εργασίας, κάτω από πανώ επαγγλεματικών ενώσεων και συχνά με στολές εργασίας.

Κάθε ομάδα έχει τα δικά της προβλήματα, δικά της αιτήματα, βιώνει το δικό της βάσανο· οι διαμαρτυρίες τους ακούγονταν παράλληλες, αποσπασμένες η μία από την άλλη, και ως εκ τούτου ελάχιστα δραστικές. Μένουν διαμαρτυρίες, κλαδικές, επαγγελματικές, οικονομικές· εκφράζεται ο φόβος της καταστροφής, εφράζεται η απελπισία, αλλά αυτά δεν μετασχηματίζονται σε πολιτικό αίτημα, σε πολιτικό λόγο. Εξ ου και η διάχυτη αμηχανία. Ο κόσμος της εργασίας εξακολουθεί να κατεβαίνει στο δρόμο, προσπαθώντας να υπερασπιστεί τα παλιά αυτονόητα. Αλλά η ογκούμενη απόγνωση, στα όρια υπαρξιακού αδιεξόδου, αδυνατεί να λάβει πολιτική μορφή.

Οι απεργοί προχθές πορεύονταν ανάμεσα σε συνθήματα και δακρύγονα, κι ανάμεσα σε κλειστά μαγαζιά: πολλά απ’ αυτά ήταν κλειστά από μήνες πολλούς, δεν είχαν κλείσει λόγω απεργίας. Μέσα στο πλήθος, το τόσο σωματικό, ένιωθες ωστόσο πυκνή την απουσία: απουσίαζαν οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, απουσιάζαν οι χιλιάδες κατεστραμμένοι καταστηματάρχες, μικροεπιχειρηματίες, ελεύθεροι επαγγελματίες, βιοτέχνες. Αυτές οι ομάδες δεν έχουν την οργάνωση και τη συνείδηση των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ και στον δημόσιο τομέα. Απουσίαζαν. Αλλά πιο βαριά απ’ όλες ήταν η απουσία διεξόδου, η απουσία ελπίδας.

Ανάμεσα σε κρότους και σκόρπιες ριπές χημικών, στους έρημους δρόμους των Αθηνών, ένιωθες βαριά την απουσία εθνικού σχεδίου, που θα μπορούσε να ενώσει διάσπαρτες ομάδες τραυματισμένων ανθρώπων, έμφοβων ενώπιον του μέλλοντος, και να τους μεταδώσει μια ελπίδα: ότι στο μακρινό άκρο, σε πέντε, δέκα, δεκαπέντε χρόνια, με σκληρή δουλειά, με κοινή προσπάθεια, υπάρχει φως. Τίποτε τέτοιο δεν υπήρχε προχθές, τίποτε τέτοιο δεν υπάρχει σήμερα. Η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο, απλώς εφαρμόζει ένα μάνιουαλ αντιμετώπισης κρίσεων, σχεδιασμένο από τρίτους σε ένα γραφείο, εκτός πραγματικής οικονομίας και εκτός πολιτικού πεδίου. Ούτε όμως η αντιπολίτευση, μείζων και ελάσσων, διαθέτει πειστικό, ολοκληρωμένο σχέδιο ανάκαμψης της κοινωνίας, έτσι ώστε να νικηθούν ο φόβος και η απόγνωση.

Η διαμαρτυρία εμφανίζεται σαν συνάθροιση μερικοτήτων, σαν ασυντόνιστοι σπασμοί και εκδηλώσεις πένθους γι΄αυτό που χάνεται ανεπιστρεπτί. Και σαν βαθιά ματαίωση που σιγοβράζει εντός, αυτοκαταστροφικά. Ομως δεν υπάρχει περιθώριο για αδράνεια. Η δριμεία ύφεση, ο δημογραφικός μαρασμός, οι απογοητευμένοι νέοι που γυρεύουν να μεταναστεύσουν υπό δυσμενείς όρους, η γεωπολιτική αναστάτωση στην περιοχή, όλα τούτα τα απειλητικά δεν αφήνουν περιθώριο: ζητείται σχέδιο ανόρθωσης, οικονομικής αλλά και ψυχικής και πνευματικής, διότι πλησιάσαμε επικίνδυνα στο όριο θραύσεως.

H γενική απεργία της 15/12 ίσως συνεχίσει αλλιώς ό,τι άρχισε να σχηματίζεται την 5η Μαΐου, με την ογκώδη διαδήλωση προ του Κοινοβουλίου που εψήφιζε το Μνημόνιο. Τότε περίσσευε η οργή του αιφνιδιασθέντος πλήθους, η οποία ανεκόπη βίαια μόνο με τον φρικτό φόνο τριών αθώων στην οδό Σταδίου. Κατόπιν το πλήθος αναδιπλώθηκε, λούφαξε. Τους επόμενους μήνες, καλοκαιρινούς ως επί το πολύ, πρυτάνευσε ο φόβος ενώπιον του σκοτεινού μέλλοντος, αλλά και η προσπάθεια εξασφάλισης του βίου σε επίπεδο οικογενείας, νοικοκυριού, επαγγέλματος.

Σήμερα, μετά επτάμιση μακρούς, πυκνούς μήνες, o φόβος και το ζάρωμα αρχίζoυν να δίνουν τη θέση τους στην απόγνωση. Η καλπάζουσα ύφεση γκρεμίζει θέσεις εργασίας, εισοδήματα, μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Επιπλέον η επιχειρούμενη αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων προκαλεί τεκτονικές αλλαγές στην κοινωνική δομή: το μέγα πλήθος των μικρομεσαίων στρωμάτων έχει δομήσει τη ζωή του, καλώς ή κακώς, με έναν ορισμένο τρόπο, τον τρόπο της Ευρώπης και του δυτικού κόσμου,μετά τον Β’ Πόλεμο, με πολιτική και κοινωνική ειρήνη, με κοινωνικά δικαιώματα, με αυτονόητες κρατικές παροχές στην υγεία και την παιδεία, κοντολογίς με βάση ένα κοινωνικό συμβόλαιο συνομολογημένο από εργαζόμενους, εργοδότες και κράτος.

Αυτό το συμβόλαιο σήμερα ανατρέπεται βίαια. Και ανατρέπεται μονομερώς, υπό καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, υπό την πίεση μιας κρίσης για την οποία, σύμφωνα με όλες τις αναλύσεις, δεν ευθύνονται οι εργαζόμενοι. Μπορεί να ευθύνονται χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί, μπορεί να ευθύνονται ανεξέλεγκτοι τεχνοκράτες, ιδιοτελή πολιτικά πρόσωπα, ανάξιοι κυβερνητικοί ηγέτες, πάντως οι εργαζόμενοι δεν σχεδίασαν παράγωγα, δομημένα, swaps, τοξικά, δεν παρήγαγαν φούσκες· η ευθύνη τους έγκειται στο ότι έπεσαν σε κάθε παγίδα υπερδανεισμού και υπερκατανάλωσης, στις παγίδες του ξέφρενου ατομικισμού και της συρρίκνωσης του δημόσιου χώρου, της έκπτωσης του πολιτικού.

Η μονομερής αναίρεση του κοινωνικού συμβολαίου, όπως εκφράζεται με τη σάρωση του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου για την εργασία, προοιωνίζεται υλική καταστροφή των χαμηλών στρωμάτων, των ήδη εξουθενωμένων, και βίαιη υποβάθμιση των μικρομεσαίων. Μετά τη συκοφάντηση των δημοσίων υπαλλήλων, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα στοχοποιούνται ως υπεύθυνοι για τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Ακολουθούν σύντομα οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Ποιος άλλος μένει; Κανείς. Για όλη τη στρεβλή ανάπτυξη, για κάθε κρατικοδίαιτη επιχείρηση, για κάθε μεγαλοεργολαβία μίζας και διαφθοράς, για κάθε εξωνημένο πολιτικό, για κάθε στραβό καρβέλι στην Ελλάδα και στον πλανήτη της Φούσκας, τα σπασμένα τα πληρώνει το κοινωνικό συμβόλαιο, και διά της αναίρεσής του η κοινωνία.

Ιστορικές σχέσεις, που πήραν αιώνες για να αποκρυσταλλωθούν, αναιρούνται με συνοπτικές διαδικασίες. Σίγουρα μεταβαίνουμε σε νέο κοινωνικό μοντέλο, χωρίς διαβούλευση, χωρίς εγγύηση επαναφοράς και επανόρθωσης. Ενδεχομένως και σε ένα νέο πολιτικό μοντέλο, αναδιαμορφούμενο διαρκώς υπό πίεση και εν ονόματι κρίσεων.

photo: MoFo

visit


Follow nikoxy on Twitter


91 κείμενα από 7


 



BETA


ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΥΚΟΝΟΥ

RSS Gatherate: The Best of the Greeks

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

Twitting

RSS vlemma_notes

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

ποστμαστερ

mail-3.gif

share

Wikipedia Affiliate Button

not only

keimena.gif

αρχειο

Blog Stats

  • 1.018.359 hits
Αρέσει σε %d bloggers: