You are currently browsing the tag archive for the ‘Βουλγαράκης’ tag.

«Είμαι ο γιος ενός ταχυδρόμου...»

 

«Πώς μπορεί να προσδοκά κανείς ότι από ένα τόσο στρεβλό ξύλο (τον άνθρωπο) θα κοπεί κάτι τελείως ίσιο»

Ιμμάνουελ Καντ

 

Ο Θ. Ρουσόπουλος, τέκνο της μεταπολιτευτικής κοινωνικής κινητικότητας, απορεί που υπάρχουν ακόμη έλεγχοι, αναταγωνισμοί, φθόνος. Παρά την τριβή του με την εξουσία ―μάλλον, εξαιτίας ακριβώς της στενής συναναστροφής του με την κορυφή της εξουσίας, επειδή ποτέ δεν βρρέθηκε απέναντι από την εξουσία, αλλά μόνο πλάι της κι εντός της―, δεν μπορεί να καταλάβει πώς ο δημόσιος άνδρας ελέγχεται και πίπτει. Ακόμη όμως και στη μισερή ελληνική δημοκρατία, ακόμη και με τόσους βαθμούς χειραγώγησης και διαπλοκής στα μήντια, ακόμη και με τον κυνισμό να διαχέεται και να διαβρώνει όλο το κοινωνικό σώμα, ο έλεγχος κάποτε λειτουργεί. Ακόμη και σαν φθόνος.

Ο οννεδίτης Γ. Βουλγαράκης και ο πολύ-παλιά-αριστερός Θ. Ρουσόπουλος, πενήντα-κάτι, πενήντα-παρά-κάτι, είναι δυό τυπικές προσωπικότητες πολιτικών, που αναρριχήθηκαν ψηλά χωρίς να συγκρουστούν, χωρίς να ματώσουν, χωρίς να σκεφτούν το κόστος. Ηθελαν μόνο κέρδη. Κι έτσι έπεσαν, προσωρινά. Και τους δύο, ο Κ. Καραμανλής τους υπερασπίστηκε μέχρι την πτώση, με παρόμοια έκπληξη και άγνοια κινδύνου, κι έχασε κι αυτός.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

visit


Follow nikoxy on Twitter


91 κείμενα από 7


 



BETA


ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΥΚΟΝΟΥ

RSS Gatherate: The Best of the Greeks

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

Twitting

RSS vlemma_notes

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

ποστμαστερ

mail-3.gif

share

Wikipedia Affiliate Button

not only

keimena.gif

αρχειο

Blog Stats

  • 1.019.503 hits
Αρέσει σε %d bloggers: