You are currently browsing the category archive for the ‘μουσικές | rockola’ category.

http://web.omnidrive.com/APIServer/public/eFXxfIwy7HYX4yQlL5LXdZuN

ModernLovers_PabloPicasso

alright
well he was only 5 feet 3
but girls could not resist to stare
so pablo picasso was never got called an asshole
not in new york

Advertisements

Στο iPod, Σύρος
[Για τα μάτια της Έλλης]

Camping Jazz / Château Flight
Flight Of The Finch / Dan Sartain
Good Times / Chic
Drive In Saturday / David Bowie
Ethanopium / Dengue Fever
You might say / Bugge Wesseltoff,
Where There’s Woman / Captain Beefheart
Les mots bleus / Christophe
Love Song No. 7 / Clap Your Hands Say Yeah
Ode To The Big Sea / The Cinematic Orchestra
Besa Me Mucho / Dan Sartain
Wild Is the Wind / David Bowie
I Feel Love / Donna Summer
Embrace The Mystery / Mumbles
Untitled / Amon Tobin & Kid Koala

DeVotchKa: How it ends

achileas

ζωγραφική: Αχιλλέας Χρηστίδης

Πού πήγατε; Δηλαδή, πού να πήγαμε; Να… βουνό, νησί, κάπου έξω… Οχι, πουθενά δεν πήγαμε!

Επαναλάμβανε μονότονα επί τρεις εβδομάδες ότι δεν πάει πουθενά. Κλονίστηκε. Κόντεψε να πιστέψει ότι κάτι δεν κάνει σωστά, κάτι ανάρμοστο πολιτιστικά και κοινωνικά. Πρόσθετε βέβαια τη δικαιολογία, κάπως άτονα, ότι, να, τέτοιες μέρες καλύτερα είναι σπίτι, οικογενειακά, με τους φίλους, αλλά όλο και λιγότερο ακουγόταν πειστικός. Υποψιαζόταν ότι τον κοιτούσαν συγκαταβατικά, σχεδόν με λύπηση. Την τελευταία βδομάδα απαντούσε αόριστα, άφηνε να εννοηθεί ότι κάτι κανονίζεται για κάπου…

Ευτυχώς, φίλοι, κουμπάροι και γείτονες, κάτι μπέρμπον, κάτι μοσχάτα σπουμάντε, κάτι μουσικούλες, κάπως τον γλίτωσαν απ’ την αναγγελθείσα κατάθλιψη των εορτών στο σπίτι. Ε, και τα καφενεία! Σμηνουργούσαν τα Ελληνόπουλα στα καφενεία, με ψώνια στις τσάντες, με κονιάκ τριάρια, με δροσερή φλυαρία, επισκοπώντας τον Γκρασιάν και τον Μακιαβέλι, κυκλοφορώντας καινούργιους Ντίλαν και Ουελμπέκ σε φίλους παλαιούς και καινούργιους, σε πεζοδρόμια φωτεινά, με καιρό σκανδαλιστικά μη χειμωνιάτικο.

Ιδού οι γιορτές: το βουητό στις φωλιές των καφενείων τυλίγει και σμίγει, εμπεδώνει για λίγο τον χρόνο της σχόλης, προσφέρει μια φυσαλίδα βραδύτητας. Το πιο πολύτιμο δώρο: η σχόλη, η βραδύτης. Από καναπέ σε τραπέζι, κι από καφενείο σε μπαρ. Και στην άκρη ενός μώλου, ν’ αγναντεύεις νησιά στα σύννεφα, να ρουφάς αρμύρα.

Χαμένοι σε παρέες και σπίτια, στον ημιδιαφανή μικρόκοσμο των αστών, παρατηρούμε εαυτούς στα πρόσωπα των φίλων, των ομόγλωσσων και ομόθυμων. Δεν μας αρέσουν όλα· ο χρόνος που ασπρίζει και σφραγίζει, το βάρος του χρόνου, οι παραξενιές που σωρεύονται, ο μικροαστισμός που τρυπώνει σαν γλίτσα στα κενά, οι δρόμοι που τραβάνε αλλού.

Και μας αρέσουν άλλα· η εν μέτρω προβλεψιμότητα, ο μοιραζόμενος αυτοσαρκασμός, η ήρεμη αποδοχή, ο κοινός όγκος αυτονοήτων. Η βραδύτης φέρνει μαζί της διαύγεια, όχι πάντα ηδονική· προφταίνεις να δεις τώρα, να καθρεφτιστείς, να ψαύσεις δυσάρεστες ρυτίδες. Οι άνθρωποι, οι βίοι, σαλεύουν διάφανοι στα πάμφωτα σαλόνια, στους πεζόδρομους των καφενείων, στις πληθωρικές τραπεζαρίες. Σε slow motion όλα φαίνονται πιο καθαρά.

Την πρώτη βραδιά του νέου χρόνου ανοίγει τυχαία η τηλεόραση. Πίστες, μπουζούκια, ντανς, αγιοβασίληδες με σκι, αγιοβασίληδες σε SUV, ξέσαλα σε μπάρες και τραπέζια, Αράχωβα, Σαλονίκη και Λάρισα, «περνάτε καλά;», «έτσι το πάμε ώς το πρωί, όλη τη χρονιά», ο καλλιτέχνης Νίκος Βέρτης αναπτύσσει σχέδια σε κοριτσόπουλα που τον αποθεώνουν, η καλλιτέχνις Χριστίνα Κωλέτσα φιλοσοφεί για τη ζωή και τον Kaϊrό, η δημώδης Εφη Θώδη ανακαινίζει την ντίσκο, επιφανείς της κοινωνίας και του πολιτισμού φέρνουν γυροβολιές, παλαμακίζουν σε τηλερεβεγιόν, η κληρονόμος Πάρις Χίλτον τα μπλέκει με γόνο Νιάρχο και φωνάζει για κουμπάρα την Μπρίτνεϊ Σπίαρς…

Ρε, τι γίνεται! Se ti kosmo zoume? Κι εσύ μακάριος, ημιδιαφανής, να καθρεφτίζεσαι σε ομόσταβλους και να αποστάζεις μικροκαημούς και μικροδιαψεύσεις… Se ti kosmo zeis kakomoiri?

Γυρνούσε με λυμένη γραβάτα μες στ’ αγιάζι, το μπλακ λέιμπελ ξεθύμαινε στις αρτηρίες, τα φωτάκια στα μπαλκόνια έγνεφαν ανθρωπίλα, πίεζε το iPod στην τσέπη της καρδιάς, ήξερε απέξω τη σειρά της λίστας «31 για το 2007», που του ’δωσε ο άλλος, πού ήταν το Βe my babe και πού το Suspicious Minds, εδώ μια γέφυρα Orbital κι εκεί ένας Μπιλ Εβανς, ρομαντικοί θρήνοι του Thom Yorke και της Paula Frazer, και για τέλος Λένον.

Προσπερνούσε σπίτια και ακάλυπτους, διανυκτερεύοντα ξενοδοχεία και μπαρ, πράσινους σταυρούς φαρμακείων, λαμπρές βιτρίνες, ξεπαγιασμένους ντελίβερι, τινέιτζερ με το μαλλί στα μάτια. Ανάμεσά τους αντάμωνε φίλους του ’70 και ξεχασμένους έρωτες, τις πλεύσεις του ’80, τις καριέρες και τα μπαρ του ’90, νησιά, Παρίσια, Αμστερνταμ και Βερολίνα.

Οι κούρσες στη λεωφόρο κυλούσαν βλοσυρές, αξιοπρεπείς. Ολα τα τραπέζια ρεζερβέ, όλες οι σουίτες κρατημένες. Ομως η γιορτή ήδη απλωνόταν έξω, σαν σιωπηλή πυρκαγιά τύλιγε τους δρόμους, φώτιζε την πόλη.

Περπατούσε μες στους ανθρώπους. Απ’ το iPod στην τσέπη της καρδιάς, ο Ντίλαν τού έψαλλε παρηγορητικά:

«Ain’t talkin’, just walkin’
Walkin’ ever since the other night.
Heart burnin’, still yearnin’
Walkin’ ’til I’ m clean out of sight.»

Ένα βλέμμα, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 06.01.2007 

natasha_khan.jpg

04 Whats A Girl To Do.mp3

thanx 2 M. Hulot

drogatekpresstriannon.jpgΟι drog_A_tek αυτοσχεδιάζουν ατάκτως
με προβολές, μουσικά όργανα, αντικείμενα που ηχούν, κατασκευές της στιγμής
Κυριακή 17 Δεκεμβρίου, 22.30
σινέ Τριανόν (Πατησίων)
στο INDEX

 

Το INDEX είναι μία σειρά καταστάσεων όπου η performance, οι ηχητικές εγκαταστάσεις, η κινούμενη εικόνα, η μουσική, ο αυτοσχεδιασμός και ο πειραματισμός συνδυάζονται με την επιθυμία του θεατή να δώσει το δικό του περιεχόμενο σε ένα ευρετήριο (index) από λέξεις, εικόνες, ήχους και φαντασία.
Εν εξελίξει βιώματα ανταλλάσονται σε πραγματικό χρόνο μέσα από ιστοσελίδες, blogs, fanzine, αφίσσα δρόμου.

Getatchew Mekurya

Δεν θυμάμαι πού τον βρήκα. Προφανώς σε κάποιον από τους προσφιλείς μου μπλόγκερ, που με τροφοδοτούν μουσικές και λέξεις. Nα θυμηθώ…
Το ακούω συνεχώς.
Δεν ξέρω γιατί, είναι παράλογο, μα μου θυμίζει την Πλατεία Αμερικής του ’80, χαμηλά, Πέκινπα, το σινέ-Ατενέ και τα σουβλάκια πλάι. Μια χαρούμενη, ξένοιαστη φτώχεια.
Είναι αυτός, ο Gétatchèw Mèkurya>

Καπνοί, τζακντάνιελς, ράπερς, νιάτα, τραγούδια μες στη βουή· τρεισίμισι ώρες λάιβ· την περασμένη Παρασκευή άκουσα τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, τη Μάρθα Φριντζήλα και τους Λαϊκεδέλικα στον Σταυρό του Νότου· και θυμήθηκα τι έγραφα τον περασμένο Μάρτιο. Ισχύουν:

Εχει αυτό το χάρισμα ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου: να τον νιώθεις δικό σου, να σε αφορά. Σε συγκινεί και σε συνεγείρει: ακούς σωματικά κι ακούς με την ψυχή, τα σκέφτεσαι, τα κουβαλάς τα τραγούδια του: τα επωάζεις κι ωριμάζουν. Και καθώς προχωρά, τον ακούς όλο και πιο αμφιβάλλοντα και γυμνό, να ανακατεύει ήχους και ακούσματα, να εξαπολύει δημώδεις φωνές και στίχους του Πεσσόα, λαϊκούς θρήνους και στίχους του Καρούζου, να αφουγκράζεται την ασυναρτησία του παρόντος και να τη μετουσιώνει σε υπαρξιακή κατάδυση, σε παρηγοριά. Να διαλύει τη φόρμα του τραγουδιού – αυτός ο τραγουδοποιός…

Ολόκληρο εδώ>

Ποια χρονιά ήταν; Ποια; Παλιά… Μάλλον το ’83-84, είχαμε ήδη ακούσει το Prayers on Fire και το Junkyard. Τα ΄χαμε λιώσει.
Στο Σπόρτινγκ.
Birthday Party, The Fall, και τα υπολείμματα των Joy Division.
O Kέιβ ήταν στην ηλικίας μας, ένας λιγνός σουβλερός Αυστραλός ― μόνο πολύ πιο θυμωμένος. Πολύ. Ετσι φαινόταν στη σκηνή. Ενα ηφαίστειο. Σωματικός, σπλαγχνικός. Και με μια μπάντα που εκτόξευε μανιασμένο θόρυβο, τοίχους και σεντόνια και ουρλιαχτά.
Ο Κέιβ πηδούσε στις αγκαλιές των τρελαμένων από κάτω.
Κι όλο το σκηνικό του Σπόρτινγκ ήταν μια αγκαλιά, μια μικρή μπούκα προς τον κόσμο.

(συνεχίζεται…)

Kore. Ydro. «Φτηνή ποπ για την ελίτ»

Πολύ απλό. Απλούστατο. Ειλικρινές. Ιδεώδες μπλουζ, μυρίζεις φρεσκολουσμένα μαλλιά.

Trackback to Alberich

«During the year 1957, I experienced, by the grace of God, a spiritual awakening which was to lead me to a richer, fuller, more productive life. At that time, in gratitude, I humbly asked to be given the means and privilege to make others happy through music.»

Saint John Will-I-Am Coltrane

Παίζει My Favorite Things

[sheets of sound]

«Technically, I am not a guitar player, all I play is truth and emotion.»

JIMI HENDRIX

Remember when you were young, you shone like the sun. Shine on you crazy diamond. Now there’s a look in your eyes, Like black holes in the sky. Shine on you crazy diamond.

Ημουν αλλού γι’ αλλού. Βυθισμένος σε γραψίματα, και διακοπές, χωρίς καθόλου τηλεόραση και εφημερίδες. Στο τηλέφωνο από τη δουλειά, μού είπαν ότι πέθανε ο Συντ Μπάρετ. Πάγωσε ο χρόνος.
συνεχίζεται…

Η αποκάλυψη δεν ήταν το Ζαμπρίσκι Πόιντ, με τους Πινκ Φλόιντ· δεν ήταν το Αποκάλυψη τώρα, καν, παρότι είχε Χέντριξ· δεν ήταν το Αmerican Grafitti, παρότι τα είχε όλα, και τα πιο μάταια ροκαμπίλια και το Louie Louie.

Η αποκάλυψη ήταν τα Φτερά του έρωτα: όταν στο ξενοδοχείο, κάπου στο lounge, παίζει ξεχασμένος ο Νικ Κέιβ. Για πρώτη φορά, τότε, ένιωσα τις δύο τροφοδοσίες μου να σμίγουν.

Κι είχε συγχρονιστεί ο κόσμος όλος, καθώς φτερούγιζε βαριά λαβωμένος ο τελευταίος ρομαντισμός του 20ού αιώνα.

[Τον βάζω να τραγουδάει αυτό το Β-side]

Διαβάζω την αυτοβιογραφία του Μπομπ Ντίλαν, παλαιού προφήτη της νιότης μου. Και με έχει στη Νέα Υόρκη, όταν ανοίγει τα φτερά του. Μιλάει απλά και βαθιά, πετάγεται από τον Μπαλζάκ στον Χανκ Γουίλιαμς, και από τους ρομαντικούς σ’ έναν μισοπάλαβο κιθαρίστα των μπλουζ, με θεϊκό ταλέντο, που του μαθαίνει μαγικά τρίηχα. Από το πατινάζ σε ονόματα, μαγαζιά και ατομόσφαιρες, κρατώ μερικά θραύσματα. Τη συνάντησή του λ.χ. με τον Αρτσιμπαλντ ΜακΛις· ο αλητάκος συναντιέται με τον λόγιο και ακαδημαϊκό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Massive Attack live in Faliron

Aνάμικτα συναισθήματα μετά το λάιβ των Massive Attack στο Καραϊσκάκη, χθες Παρασκευή βράδυ, μετά το Γερμανία – Κόστα Ρίκα.

> Το mall Καραϊσκάκη δεν ροκάρει. Ψύχρα.

> Η αρένα παρέμεινε επίσης κρύα.

> Οι ΜΑ έπαιξαν ένα μάλλον τσιγκούνικο σετ, προφέσιοναλ, 1 ώρα και 15".

> Ούτε ΕΝΑ encore…

> Το light agitácia show καλό. Περισσότερο σόου, λιγότερο агит проп.

> Ο ήχος εξαιρετικός, έως ότου στο intro του Unfinished Sympathy χάσανε τον ήχο, τα ρεύματα και τα πασχάλια… Προσωρινή διακοπή.

> Η Φρέιζερ εξαιρετική.

> O Horace Andy, ασθενής ων, απουσίασε.

> Στα Unfinished Sympathy (2nd), Safe From Harm και Butterfly Caught, αν τα θυμάμαι καλά, οι εκτέλεσεις ήταν τζετ: ηλεκτρισμός, μέταλο, τιτάνιο μπάσο, τζαμάρισμα, ατμόσφαιρα.

> Πρόχειρο βλέμμα: περισσότερα αγόρια.

> ΔΕΝ παίξανε το Live with me.

«I see my light come shining…»

Στον εικονοφιλικό καιρό μας οι ταινίες συχνά δίνουν τις πιο βαθιες, τις πιο απρόσμενα μύχιες περιγραφές του Zeitgeist. Ακόμη κι εγώ, που δεν προσκυνώ στις αίθουσες μέρα παρά μέρα, όπως παλιά (πολύ παλιά…), αφουγκράζομαι ψίθυρους και στυλ. Βλέπω ταινίες στο DVD, στα συνδρομητικά, μεταμεσονύκτια, συχνά μόνος (ασκητής;). Για δεύτερη, τρίτη, πολλοστή φορά. Πότε πότε, ξαναμοντάρω σκηνές από τις ταινίες των εμμονών μου Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μ A S S I V E A T T A C K
Παρασκευή 9 Ιουνίου, Στάδιο Καραϊσκάκη.

Τραγούδι: Liz Frazer

Tι λέει για τους Massive Attack ένας Ελληνας ρόκερ, ο Παύλος Παυλίδης, ιδρυτής των Ξύλινων Σπαθιών: Καθημερινή, Κυριακή 04.06.06.

Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως: To βίντεο του Jonathan Glazer για το «Live with me» των Massive Attack.

Τα λόγια του τραγουδιού (στοιχειώδη, φωνή και ήχος αλα Marvin Gaye):
Gonna survive, live and learn…
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τι κάνουν τα κορίτσια του διπλανού γραφείου μετά τη δουλειά;

aka

[πού_πήγε_η_αγάπη;]

Live with me_the video

2.jpg

LordiΟποιος υπήρξε έστω και ελάχιστα χεβιμεταλάς στην εφηβεία του, ασφαλώς θα γελούσε με τον θόρυβο που ξεσήκωσαν οι τερατοκιτσάτοι Φινλανδοί Λόρντι στον τελικό του Eurovision League. Και λογαριάζω ότι από τη δεκαετία του ’70 έως σήμερα πολλοί, πάρα πολλοί Ελληνόπαιδες άκουσαν μέταλλο στο οικιακό πικάπ, στο κασετόφωνο, στο στέρεο, στο γουόκμαν ή στο iPod.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

visit


Follow nikoxy on Twitter


91 κείμενα από 7


 



BETA


ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΥΚΟΝΟΥ

RSS Gatherate: The Best of the Greeks

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

Twitting

  • Οι Κούρδοι ρίχνονται στη μάχη ακούγοντας Rage against the machine - ΒΙΝΤΕΟ alfavita.gr/kosmos/301007_… via @alfavita 5 days ago
  • RT @business: Here's a snapshot of the European delicacies hit by the U.S. tariff threat bloom.bg/2nm3ym3 1 week ago
  • NEW PARTHENON: «πώς βλέπει κάποιος τον Παρθενώνα κ λέει είναι η εποχή της Αθηναϊκής Δημοκρατίας κ της κλασσικής Ελλ… twitter.com/i/web/status/1… 1 week ago
  • Ν. Ξυδάκης στο TVXS: Όσο ζυμώνεται η Αριστερά, η Δεξιά επελαύνει και κάνει μπίζνες --Με αφορμή τη δικαίωση στην υπό… twitter.com/i/web/status/1… 2 weeks ago
  • Πολιτισμός καζίνων με αυτοφωράκηδες || Για ποια έργα θα τον θυμούνται ως πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Για τα… twitter.com/i/web/status/1… 1 month ago
  • Τραπεζοκαθίσματα στη Δήλο (Γαίας ατίμωσις) Ας σκεφτούν οι βουλευτές και ο Κ. Μητσοτάκης τι ίχνος θα αφήσουν για τις… twitter.com/i/web/status/1… 1 month ago

RSS vlemma_notes

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

ποστμαστερ

mail-3.gif

share

Wikipedia Affiliate Button

not only

keimena.gif

αρχειο

Blog Stats

  • 1.005.930 hits
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: