Η εγκατάσταση των 250 μεταναστών εργατών στο κτίριο της Νομικής Σχολής, η απεργία πείνας, και ή άρση του πανεπιστημιακού ασύλου πυροδοτούν αλυσιδωτά φαινόμενα, τα οποία επί μακρόν ελάνθαναν και σιγόκαιγαν. Το μεταναστευτικό είναι ο καταλύτης, αλλά και το καυτό υπόστρωμα της σοβούσας κρίσης.

Η υποβοήθηση και η έμμεση καθοδήγηση των μεταναστών απεργών πείνας στη Νομική Σχολή, από μέρος του αριστερίστικου χώρου, παρά τις όποιες εναρκτήριες προθέσεις και τα ανθρωπιστικά κίνητρα, είναι οπορτουνισμός και παιχνίδι με τη φωτιά. Σε περιβάλλον βαριάς οικονομικής ύφεσης και ψυχικής αναδίπλωσης του πληθυσμού, οι μετανάστες οδηγούνται σε μετωπική σύγκρουση όχι με το κράτος και τους μηχανισμούς του, αλλά σε σύγκρουση με την ανήσυχη, έμφοβη και αναδιπλωμένη κοινωνία, η οποία, ακριβώς επειδή τελεί υπό πίεση και απειλή, μπορεί εύκολα να στραφεί εναντίον αποδιοπομπαίων τράγων. Και οι μετανάστες, οι ξένοι, οι αδύναμοι, οι άλλοι, εύκολα στοχοποιούνται ως συναυτουργοί της ύφεσης, εφόσον τα αντανακλαστικά φόβου ερεθιστούν κατάλληλα από κραυγές δημαγωγών.

Το άσυλο και η χρήση του, όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, δεν είναι το πρωτεύον ζήτημα. Το άσυλο των Προπυλαίων του Πανεπιστημίου χρησιμοποιούν, μήνες τώρα, Ιρανοί και Αφγανοί πρόσφυγες που ζητούν πολιτικό άσυλο. Ουδείς τους ενόχλησε. Ακόμη περισσότερο, τα Προπύλαια κατελήφθησαν προ ημερών από πλήθος Μουσουλμάνων μεταναστών για την ετήσια δημόσια προσευχή τους, καθοδηγούμενη από επιφανή ιμάμη εξ Αιγύπτου. Η δημόσια προσευχή ήταν ειρηνική πράξη και είχε ζητηθεί άδεια, όπως πληροφορηθήκαμε. Από δημοσιεύματα μάθαμε επίσης ότι οι Μουσουλμάνοι της Αθήνας δεν είχαν αρκετά χρήματα για να νοικιάσουν ένα στάδιο για την προσευχή τους, κι έτσι κατέληξαν στη λύση των παναπιστημιακών Προπυλαίων· αυτό δύσκολα γίνεται πιστευτό, πιο πειστική ακούγεται η εκδοχή να επελέγησαν τα Προπύλαια ακριβώς λόγω της δεσπόζουσας θέσης τους στο ελλαδικό συμβολικό σύμπαν.

Καμία πανεπιστημιακή ή κρατική αρχή δεν διαμαρτυρήθηκε για τη δημόσια προσευχή στα Προπύλαια, στην κλασικιστική Αθηναϊκή Τριλογία, συμβολικό κέντρο του νεοελληνικού Διαφωτισμού. Η πολιτεία και η κοινωνία επέδειξαν αξιοθαύμαστη ανοχή· μάλιστα αναζωπυρώθηκε η συζήτηση για την ανέγερση μητροπολιτικού τεμένους στην περιφέρεια των Αθηνών. Η μουσουλμανική πολυεθνική παροικία των Αθηνών, κατ’ αυτό τον τρόπο, επέβαλε δυναμικά την παρουσία της και προέβαλε το αίτημά της.
Η συμβολική και πολιτική σημασία της μαζικής προσευχής στα Προπύλαια είναι ανάλογη τουλάχιστον της ομαδικής απεργίας πείνας των μεταναστών εργατών στη Νομική. Διαφέρουν οι συνδηλώσεις και το περίβλημα: οι μεν προβάλλουν ως αιχμή το δικαίωμα στη θρησκευτική ελευθερία, οι δε προβάλλουν ως αιχμή το δικαίωμα στην παραμονή και την εργασία· οι μεν επιβάλλονται δια της προσευχής, οι δε πιέζουν με τη σωματική τους παρουσία· οι μεν συνδηλώνουν το πλήθος και την οικουμενικότητά τους, οι δε μπαίνουν στο παιχνίδι ατομικά, με τα σώματά τους.

Σε κάθε περίπτωση, το μεταναστευτικό πλημμυρίζει πάνω σε μια ήδη ξέχειλη κοινωνία.

Advertisements