Οταν η ανέγερση ενός σταδίου αναγορεύεται σε μείζον πολιτικό πρόβλημα, όταν ο κατασκευαστής στρέφεται εναντίον πολιτικού κόμματος, ο δήμαρχος εναντίον του Συμβουλίου της Επικρατείας, και ο «λαός του Παναθηναϊκού» καλείται να ψηφίσει γηπεδικά· όταν κάθε ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρεία έχει καλομάθει να ρυθμίζονται ευνοϊκά τα χρέη της, έτσι ώστε ο κάθε μεγαλομέτοχος να μπορεί να σωρεύει κι άλλα χρέη, που θα τα επιβαρυνθεί ο φορολογούμενος μη ποδοσφαιρομανής πολίτης, για να κυκλοφορεί ο μεγαλομέτοχος με πούρο και Πόρσε· όταν υπουργοί και βουλευτές και δήμαρχοι και αιρετοί άρχοντες κορδακίζονται κάθε Κυριακή στις VIP κερκίδες, ψυχαγωγούμενοι, διαπλεκόμενοι και ψηφοθηρούντες· όταν η πολιτεία χαρίζει εκτάσεις, σκαρώνει φωτογραφικούς νόμους, υπογράφει λεόντειες συμφωνίες (εις βάρος της βέβαια), φέρεται ως θεραπαινίδα των ΠΑΕ και των «λαών» τους· όταν η βιομηχανία του ποδοσφαιρικού τζόγου θεριεύει και κατακυριεύει την οικονομία και κατατρώει εισοδήματα, ε τότε μπορούμε να πούμε ότι ζούμε στην Α’ Ποδοσφαιρική Δημοκρατία, με πυλώνες τις προβληματικές ΠΑΕ.

Οι ΠΑΕ συμπεριφέρονται ως πανίσχυρα λόμπι, επιχορηγούμενα και χαϊδεμένα, ασκώντας πολιτική επιρροή, εκβιάζοντας ευνοϊκές οικονομικές και νομοθετικές ρυθμίσεις, επηρεάζοντας μήντια και οπαδικούς συλλόγους· επικαλούνται διαρκώς τη θέληση του λαού τους, φέρονται ως κόμματα εξουσίας, χωρίς βεβαίως να υπόκεινται στη δοκιμασία της λαϊκής ψήφου. Αντιθέτως, χαίρουν μιας ιδιότυπης πολιτικής ασυλίας: ιδίως οι ισχυρές ΠΑΕ έχουν εξασφαλισμένη εγκάρσια ανοχή και υποστήριξη από όλες τις πολιτικές δυνάμεις και αποχρώσεις ― σχεδόν.

Η χαρτιτωμένη «αρρώστια με την μπάλα» πολύ εύκολα μετατρέπεται σε αρρώστια οπαδισμού· οι οπαδοί γίνονται αγέλη, γίνονται «λαός» κόκκινος, πράσινος, κίτρινος, εμπριμέ· λαός έτοιμος να θυσιάσει το δημόσιο συμφέρον, να καταπατήσει τον δημόσιο χώρο, τη νομιμότητα, τη δημοκρατία, προς χάριν της ομαδάρας,της ΠΑΕ, των βαρώνων, των μετόχων, των εκμαυλιστών του. Για δυο ώρες ξέδωμα στην ακριβοπληρωμένη κερκίδα της ΠΑΕ- Θεέ.

Advertisements