You are currently browsing the monthly archive for Ιανουαρίου 2007.

surveillancebirds.jpg

Την ελευθερία την εκχωρεί εύκολα όποιος δεν την εννοεί, όποιος δεν την πονάει, δεν τη χρησιμοποιεί. Ο άνθρωπος της φοβίας και της ανασφάλειας δεν έχει ανάγκη την ελευθερία, για να φάει, να αναπνεύσει, να σκεφθεί. Αναπτύσσεται σε έναν άλλο, παράλληλο κόσμο, υλόφρονα, πραγματιστικό, χωρίς ουτοπικό αίτημα, χωρίς διερωτήσεις, χωρίς αναζήτηση νοήματος, χωρίς την πλήρωση με νόημα. Αυτός ο υλόφρων, έμφοβος άνθρωπος, ο αδιάφορος μη-πολίτης, εκχωρεί πρόθυμα ένα αγαθό που του χαρίστηκε, και τώρα πια του είναι άχρηστο και ακατανόητο, έναντι της υπόσχεσης ενός ελιξηρίου: της ασφάλειας.

Κι αν ο λαός ικανοποιείται με έναν τέτοιον επανορισμό της ύπαρξης; Αν μπορεί να ζήσει χωρίς ελευθερία, και υπό επιτήρηση; Αν η ψευδαίσθηση της «αιώνιας ασφάλειας» χορταίνει και πείθει και παρηγορεί περισσότερο από την α-νόητη πια ελευθερία; Ο λαός είναι ελεύθερος να διαλέξει το κέλυφος και τα δεσμά του.

περισσότερα φαντάσματα, παρακάτω

Advertisements

psixistostoma.jpg

«Είναι μια ταινία για έναν κόσμο όπου απουσιάζει εντελώς η Αγάπη. Ο μικρόκοσμος όπου οι ήρωες του Οικονομίδη παλεύουν ορίζεται από την οικογένεια ως φορέα εξουσίας και καταπίεσης. Με τα υλικά της πλέκεται ένα κλουβί αποκλεισμού, ανέχειας και απαιδευσιάς, μια μίνι κόλαση όπου, ανάμεσα σε όλα αυτά, δεν υπάρχει πουθενά Αγάπη. Η απουσία της Αγάπης και μόνο οδηγεί στη σιωπή κάποιους ήρωες του Μπέργκμαν. Τους ήρωες του Οικονομίδη τους οδηγεί στα σοπάκια, στις κατραπακιές, στη χυδαιολογία, στο μηχανικό μπινελίκωμα και στο άγριο βρισίδι.

Πηγαίνετε στον Μικρόκοσμο. Ή περιμένετε να βγει σε ντιβιντί. Ή καθήστε να ακούσετε να μιλάν άλλοι για την ταινία σε καμμιά δεκαετία — όπως έγινε με το ‘La Haine’. Εμένα πάντως η ταινία με συντάραξε, και (νομίζω) μ’ έκανε καλύτερο άνθρωπο. Αφού πρώτα μου έβγαλε την ψυχή, φυσικά.»

O Sraosha είδε την ταινία του Γιάννη Οικονομίδη, >>εδώ

O άνθρωπος στην πόλη δεν ακούει τραγούδια, περπατάει και στέκεται σε κυλιόμενα χαλιά ήχων και μουσικών φράσεων, βαπτίζεται σ’ ένα ηχητικό περιβάλλον, ξεχωρίζει ριπές Σατί και Ντεμπισί πάνω σε λούπες, εδώ κι εκεί σπιθίζει ο σκοτεινός λυρισμός ενός τραγουδιού, σαν χρώμα ο στίχος, σπαράγματα λέξεων, κι απ’ όλους τους στίχους επιπλέει ατόφιο το πιο αβάσταχτο μελό, μια υπόμνηση της μοναξιάς και της άδηλης μοίρας. Σαν ηχητικά θραύσματα από παλιό ραδιόφωνο, σαν τις μουσικές που περνάνε στο φόντο ασπρόμαυρης ταινίας.
Ο commuter με τα ακουστικά βιώνει ήδη μεταμορφωμένη την πόλη: σαν σκηνικό και σαν βουβή δράση.
Η πόλη βάζει τις εικόνες, ο αστός βάζει τους ήχους, μουσική και διαλόγους. Το mp3 player προμηθεύει τα πιο απίθανα κομμάτια, μεταφορτωμένα από τις απέραντες βιβλιοθήκες του ίντερνετ. Το κινητό συνεισφέρει διαλόγους, κάνει τις συνομιλίες ταχυδράματα παιζόμενα στον δημόσιο χώρο. Ιδού το Εργο: ρευστό θέατρο δρόμου και Gesamtkunstwerk.

συνεχίζεται…

eraser_small.jpg

 INDEX 003

THE ERASERS
Το φιλμ C

Όλα είναι ορατά, όλα επιτρέπονται. Όλα τα φίλμ κρατάνε για πάντα.
Το C είναι ένα φιλμ που θα παιχτεί μόνο το βράδυ της Κυριακής και μετά θα σβηστεί για πάντα.

cine Trianon, 21 Ιανουαρίου, ώρα 23.00

fotopoulos_small.jpg

«Δεν είμαι απελπισμένος. Εβαλα στο τελάρο τον εαυτό μου. Ας φύγουν τα έργα από μένα… Οταν πήγα τους πίνακες για φωτογράφηση, το σπίτι ήταν αριστούργημα γυμνό. Είχε αποκτήσει τις σκιές του, τις σιωπές του».

Βασίλης Φωτόπουλος, ζωγράφος – σκηνογράφος, 1934-2007

_humpty.gif

«Τι βρίσκει μπροστά του ένας νέος όταν κάνει την είσοδό του στην κοινωνία; Ανθρώπους που θέλουν να τον προστατέψουν και ισχυρίζονται ότι τον τιμούν, τον καθοδηγούν, τον συμβουλεύουν. Δεν μιλώ καθόλου για όσους επιθυμούν να τον παραγκωνίσουν, να τον βλάψουν, να τον καταστρέψουν ή να τον εξαπατήσουν. Αν έχει χαρακτήρα υψηλόφρονα και θέλει να τον προστατεύουν τα ήθη του και μόνο, να μη ζητάει τιμές από τίποτε και από κανέναν, να τον καθοδηγούν οι αρχές του και να δέχεται συμβουλές από τα δικά του φώτα και το δικό του φυσικό, ανάλογα με τη θέση του, που την ξέρει καλύτερα από τον καθέναν – τότε μπορεί και να πουν ότι είναι πρωτότυπος, μοναδικός, αδάμαστος. Αν όμως έχει φτωχό μυαλό, αν του λείπει η μεγαλοψυχία κι αν δεν έχει αρχές, αν δεν αντιλαμβάνεται ότι τον προστατεύουν, ότι θέλουν να τον καθοδηγήσουν, αν γίνει όργανο όσων πάνε να τον μεταχειριστούν, τότε είναι, όπως λέγεται, το “καλύτερο παιδί”» (μετ. Παν. Κονδύλης, εκδ. Στιγμή).

το καλύτερο παιδί εδώ

pighen4i.jpg

εικόνα: Μανώλης Ζαχαριουδάκης

 

Τι βλέπεις στα γιορτινά τραπέζια; Φαγιά; Κρασιά; Σερβίτσια και σπιταρώνες; Ε, ναι, κι αυτά… Αλλά περισσότερο βλέπεις τους ανθρώπους, τη στάση τους έναντι του τραπεζώματος και του φαγητού, την καλλιέργεια και τη νοοτροπία τους, τον πολιτισμό τους. Τις ψυχές τους βλέπεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

panos.jpg

Πάνος Χαραλάμπους
Γκαλερί Μπαταγιάννη, έως 24 Ιαν.

iPhone από την αναβαπτισμένη Apple Inc. του Steve Jobs.

Το απόλυτο gadget ή το απόλυτο εργαλείο του homo digitalus;

Smartphone, iPod με οθόνη αφής 3,5in, flash memory 4G/8G, κάμερα 2ΜP, συσκευή Ιnternet και WiFi, χάρτες Google, λειτουργικό MacOS X, αισθητήρες κίνησης κ.λπ. κ.λπ.

Τον Ιούνιο στις ΗΠΑ, τέλος 2007 στην Ευρώπη, από 500 έως 600 δολάρια.

DeVotchKa: How it ends

achileas

ζωγραφική: Αχιλλέας Χρηστίδης

Πού πήγατε; Δηλαδή, πού να πήγαμε; Να… βουνό, νησί, κάπου έξω… Οχι, πουθενά δεν πήγαμε!

Επαναλάμβανε μονότονα επί τρεις εβδομάδες ότι δεν πάει πουθενά. Κλονίστηκε. Κόντεψε να πιστέψει ότι κάτι δεν κάνει σωστά, κάτι ανάρμοστο πολιτιστικά και κοινωνικά. Πρόσθετε βέβαια τη δικαιολογία, κάπως άτονα, ότι, να, τέτοιες μέρες καλύτερα είναι σπίτι, οικογενειακά, με τους φίλους, αλλά όλο και λιγότερο ακουγόταν πειστικός. Υποψιαζόταν ότι τον κοιτούσαν συγκαταβατικά, σχεδόν με λύπηση. Την τελευταία βδομάδα απαντούσε αόριστα, άφηνε να εννοηθεί ότι κάτι κανονίζεται για κάπου…

Ευτυχώς, φίλοι, κουμπάροι και γείτονες, κάτι μπέρμπον, κάτι μοσχάτα σπουμάντε, κάτι μουσικούλες, κάπως τον γλίτωσαν απ’ την αναγγελθείσα κατάθλιψη των εορτών στο σπίτι. Ε, και τα καφενεία! Σμηνουργούσαν τα Ελληνόπουλα στα καφενεία, με ψώνια στις τσάντες, με κονιάκ τριάρια, με δροσερή φλυαρία, επισκοπώντας τον Γκρασιάν και τον Μακιαβέλι, κυκλοφορώντας καινούργιους Ντίλαν και Ουελμπέκ σε φίλους παλαιούς και καινούργιους, σε πεζοδρόμια φωτεινά, με καιρό σκανδαλιστικά μη χειμωνιάτικο.

Ιδού οι γιορτές: το βουητό στις φωλιές των καφενείων τυλίγει και σμίγει, εμπεδώνει για λίγο τον χρόνο της σχόλης, προσφέρει μια φυσαλίδα βραδύτητας. Το πιο πολύτιμο δώρο: η σχόλη, η βραδύτης. Από καναπέ σε τραπέζι, κι από καφενείο σε μπαρ. Και στην άκρη ενός μώλου, ν’ αγναντεύεις νησιά στα σύννεφα, να ρουφάς αρμύρα.

Χαμένοι σε παρέες και σπίτια, στον ημιδιαφανή μικρόκοσμο των αστών, παρατηρούμε εαυτούς στα πρόσωπα των φίλων, των ομόγλωσσων και ομόθυμων. Δεν μας αρέσουν όλα· ο χρόνος που ασπρίζει και σφραγίζει, το βάρος του χρόνου, οι παραξενιές που σωρεύονται, ο μικροαστισμός που τρυπώνει σαν γλίτσα στα κενά, οι δρόμοι που τραβάνε αλλού.

Και μας αρέσουν άλλα· η εν μέτρω προβλεψιμότητα, ο μοιραζόμενος αυτοσαρκασμός, η ήρεμη αποδοχή, ο κοινός όγκος αυτονοήτων. Η βραδύτης φέρνει μαζί της διαύγεια, όχι πάντα ηδονική· προφταίνεις να δεις τώρα, να καθρεφτιστείς, να ψαύσεις δυσάρεστες ρυτίδες. Οι άνθρωποι, οι βίοι, σαλεύουν διάφανοι στα πάμφωτα σαλόνια, στους πεζόδρομους των καφενείων, στις πληθωρικές τραπεζαρίες. Σε slow motion όλα φαίνονται πιο καθαρά.

Την πρώτη βραδιά του νέου χρόνου ανοίγει τυχαία η τηλεόραση. Πίστες, μπουζούκια, ντανς, αγιοβασίληδες με σκι, αγιοβασίληδες σε SUV, ξέσαλα σε μπάρες και τραπέζια, Αράχωβα, Σαλονίκη και Λάρισα, «περνάτε καλά;», «έτσι το πάμε ώς το πρωί, όλη τη χρονιά», ο καλλιτέχνης Νίκος Βέρτης αναπτύσσει σχέδια σε κοριτσόπουλα που τον αποθεώνουν, η καλλιτέχνις Χριστίνα Κωλέτσα φιλοσοφεί για τη ζωή και τον Kaϊrό, η δημώδης Εφη Θώδη ανακαινίζει την ντίσκο, επιφανείς της κοινωνίας και του πολιτισμού φέρνουν γυροβολιές, παλαμακίζουν σε τηλερεβεγιόν, η κληρονόμος Πάρις Χίλτον τα μπλέκει με γόνο Νιάρχο και φωνάζει για κουμπάρα την Μπρίτνεϊ Σπίαρς…

Ρε, τι γίνεται! Se ti kosmo zoume? Κι εσύ μακάριος, ημιδιαφανής, να καθρεφτίζεσαι σε ομόσταβλους και να αποστάζεις μικροκαημούς και μικροδιαψεύσεις… Se ti kosmo zeis kakomoiri?

Γυρνούσε με λυμένη γραβάτα μες στ’ αγιάζι, το μπλακ λέιμπελ ξεθύμαινε στις αρτηρίες, τα φωτάκια στα μπαλκόνια έγνεφαν ανθρωπίλα, πίεζε το iPod στην τσέπη της καρδιάς, ήξερε απέξω τη σειρά της λίστας «31 για το 2007», που του ’δωσε ο άλλος, πού ήταν το Βe my babe και πού το Suspicious Minds, εδώ μια γέφυρα Orbital κι εκεί ένας Μπιλ Εβανς, ρομαντικοί θρήνοι του Thom Yorke και της Paula Frazer, και για τέλος Λένον.

Προσπερνούσε σπίτια και ακάλυπτους, διανυκτερεύοντα ξενοδοχεία και μπαρ, πράσινους σταυρούς φαρμακείων, λαμπρές βιτρίνες, ξεπαγιασμένους ντελίβερι, τινέιτζερ με το μαλλί στα μάτια. Ανάμεσά τους αντάμωνε φίλους του ’70 και ξεχασμένους έρωτες, τις πλεύσεις του ’80, τις καριέρες και τα μπαρ του ’90, νησιά, Παρίσια, Αμστερνταμ και Βερολίνα.

Οι κούρσες στη λεωφόρο κυλούσαν βλοσυρές, αξιοπρεπείς. Ολα τα τραπέζια ρεζερβέ, όλες οι σουίτες κρατημένες. Ομως η γιορτή ήδη απλωνόταν έξω, σαν σιωπηλή πυρκαγιά τύλιγε τους δρόμους, φώτιζε την πόλη.

Περπατούσε μες στους ανθρώπους. Απ’ το iPod στην τσέπη της καρδιάς, ο Ντίλαν τού έψαλλε παρηγορητικά:

«Ain’t talkin’, just walkin’
Walkin’ ever since the other night.
Heart burnin’, still yearnin’
Walkin’ ’til I’ m clean out of sight.»

Ένα βλέμμα, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 06.01.2007 

visit


Follow nikoxy on Twitter


91 κείμενα από 7


 



BETA


ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΥΚΟΝΟΥ

Twitting

  • Να αλλάξει η βαθιά νοοτροπία διαφθοράς που διέπει τη δραστηριότητα γύρω από τη δόμηση -η ομιλία μου στην Ολομέλεια xydakis.gr/?p=9938 3 hours ago
  • Έχουμε το ανθρώπινο δυναμικό, τον τόπο, το κλίμα, παραγωγική βάση, ας κοιτάξουμε μπροστά-στην «Πρώτη Είδηση» το πρωί xydakis.gr/?p=9932 6 hours ago
  • Η αυθαίρετη δόμηση στο παρελθόν έγινε ανεκτή -αν δεν προστατεύθηκε κιόλας- αφήνοντας αρνητικό αποτύπωμα στη φύση, την οικονομία & νοοτροπία 6 hours ago
  • Τώρα στην Ολομέλεια: Οι στρατηγικές κινήσεις απαιτούν χρόνια να ωριμάσουν, το άνοιγμα στην Κίνα ξεκίνησε δέκα έτη πριν και αποδίδει σήμερα 6 hours ago
  • Πριν από λίγο στο Ράδιο Κρήτη 9,84 και τον Γιώργο Σαχίνη για τα μακροχρόνια οφέλη της επίσκεψης του ΠΘ στις ΗΠΑ crete-news.gr/%CE%BD%CE%BE%C… 7 hours ago
  • Η βόμβα διασποράς που κατακερματίζει το πολιτικό σκηνικό κυοφορείτο χρόνια πριν, από τα χρόνια της ευφορίας... xydakis.gr/?p=9927 7 hours ago

RSS vlemma_notes

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

ποστμαστερ

mail-3.gif

share

Wikipedia Affiliate Button

not only

keimena.gif

αρχειο

Blog Stats

  • 989,819 hits
Αρέσει σε %d bloggers: