You are currently browsing the monthly archive for Ιουλίου 2006.

Τυλιγμένοι νησιά και ανέμους, σωματικά, φαντασιακά, διασχίζουμε το καλοκαίρι. Βαριά, ανήσυχα, με τα κλιματιστικά να γουργουρίζουν στο άστυ, τα παιδιά να ιδρωκοπάνε στις αλάνες και στα φλερτ του καλοκαιριού (όλα συμβαίνουν εκείνο το Μακρύ Καλοκαίρι), τους μεσήλικες να ανταμώνουν ύστερα από τρεις δεκαετίες και να ζυγίζουν απώλειες και μπάκες, το μελτέμι να σκορπάει τα κυνικά καύματα του Ιουλίου και να μας βάζει στον αγγελοκρουσμένο Αύγουστο.

Νιώθω τα πάντα να γυρνάνε στο Αρχιπέλαγος. Ολα εκεί επιστρέφουν και υπερίπτανται, στριφογυρνούν σε ύπνους ανονείρευτους, η νοσταλγία τα στοιχειώνει. Τι νοσταλγούμε; Δεν ξέρω το παρελθόν και τα φαντάσματα των διπλανών μου· ωστόσο τα νιώθω να ριγούν. Η νοσταλγία νιώθεται, κατασκευάζεται, σαρκώνει την ύλη της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Trackback to Alberich

«During the year 1957, I experienced, by the grace of God, a spiritual awakening which was to lead me to a richer, fuller, more productive life. At that time, in gratitude, I humbly asked to be given the means and privilege to make others happy through music.»

Saint John Will-I-Am Coltrane

Παίζει My Favorite Things

[sheets of sound]

«Technically, I am not a guitar player, all I play is truth and emotion.»

JIMI HENDRIX

Remember when you were young, you shone like the sun. Shine on you crazy diamond. Now there’s a look in your eyes, Like black holes in the sky. Shine on you crazy diamond.

Ημουν αλλού γι’ αλλού. Βυθισμένος σε γραψίματα, και διακοπές, χωρίς καθόλου τηλεόραση και εφημερίδες. Στο τηλέφωνο από τη δουλειά, μού είπαν ότι πέθανε ο Συντ Μπάρετ. Πάγωσε ο χρόνος.
συνεχίζεται…

Είχα καιρό να συγχρωτισθώ επί μέρες με το σινάφι των καλλιτεχνών και των κριτικοθεωρητικών, σινάφι καταγωγικό και αγαπημένο μου. Πέρασα δυόμισι μέρες συγχρωτισμού, στο φιλόξενο Μέτσοβο, και μισή μέρα στα Γιάννενα, και τις χάρηκα εκτάκτως· και διότι επανασυνδέθηκα με τη φυλή και με φίλους, αλλά και διότι αντάμωσα μερικά μωρά που με πυροδότησαν απρόσμενα. Ναι, μωρά.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αποκάλυψη δεν ήταν το Ζαμπρίσκι Πόιντ, με τους Πινκ Φλόιντ· δεν ήταν το Αποκάλυψη τώρα, καν, παρότι είχε Χέντριξ· δεν ήταν το Αmerican Grafitti, παρότι τα είχε όλα, και τα πιο μάταια ροκαμπίλια και το Louie Louie.

Η αποκάλυψη ήταν τα Φτερά του έρωτα: όταν στο ξενοδοχείο, κάπου στο lounge, παίζει ξεχασμένος ο Νικ Κέιβ. Για πρώτη φορά, τότε, ένιωσα τις δύο τροφοδοσίες μου να σμίγουν.

Κι είχε συγχρονιστεί ο κόσμος όλος, καθώς φτερούγιζε βαριά λαβωμένος ο τελευταίος ρομαντισμός του 20ού αιώνα.

[Τον βάζω να τραγουδάει αυτό το Β-side]

visit


Follow nikoxy on Twitter


91 κείμενα από 7


 



BETA


ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΥΚΟΝΟΥ

Twitting

  • Σήμερα στην Ολομέλεια για τον προϋπολογισμό 2018: Να επιστρέψει στους πολίτες η αυτοπεποίθηση, να δώσουμε στους νέο… twitter.com/i/web/status/9… 14 hours ago
  • Χτες στο @Radiofono247 για πόθεν έσχες δικαστών: Η στάση τους προσφέρει εξόχως ένα πολιτικό παιδαγωγικό παράδειγμα.… twitter.com/i/web/status/9… 1 day ago
  • Τώρα έρχεται ξανά η στιγμή που μπορούμε να παίξουμε έναν πολύ σοβαρό και καταλυτικό ρόλο στην βαλκανική και δεν θα… twitter.com/i/web/status/9… 2 days ago
  • Η Ελλάδα είναι το τελευταίο διάστημα αναβαθμισμένη γεωστρατηγικά. Την ωφελεί και επιβάλλεται να είναι εξωστρεφής κα… twitter.com/i/web/status/9… 2 days ago
  • Από άποψη εθνικής στρατηγικής βλέπουμε μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα τα οφέλη από την επίσκεψη Ερντογάν και την α… twitter.com/i/web/status/9… 5 days ago
  • Πολιτικός στόχος της κυβέρνησης το επόμενο διάστημα θα πρέπει να είναι η κατοχύρωση της προστασίας των λαϊκών A' κα… twitter.com/i/web/status/9… 1 week ago

RSS vlemma_notes

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

ποστμαστερ

mail-3.gif

share

Wikipedia Affiliate Button

not only

keimena.gif

αρχειο

Blog Stats

  • 991,161 hits
Αρέσει σε %d bloggers: