Η διάχυτη δυσθυμία είχε διαγνωσθεί ήδη από το περασμένο φλογισμένο καλοκαίρι, πρίν από τις εκλογές που δεν άλλαξαν τίποτε. Φέτος, το καλοκαίρι το πυρπολεί το σκάνδαλο Siemens, και η δυσθυμία παραμένει δομική, βαθιά. Τίποτε δεν άλλαξε. Μάλλον, όλα γλιστράνε προς το χειρότερο, και η οικονομική ύφεση που φτάνει, θα τα αποτελειώσει.
Αν εξαιρέσουμε το καλοκαίρι, που γλυκαίνει τα σώματα και παρασύρει προς την ξενοιασιά , οι Ελληνες αυτή την ώρα δεν έχουν τίποτε άλλο να τους δίνει αισιοδοξία και κουράγιο για το κοντινό μέλλον. Η νεολαία βολοδέρνει σε ένα άθλιο εκπαιδευτικό σύστημα, μπαλωμένο-στημένο για να παρκάρουν οι νέοι εκτός της καχεκτικής αγοράς εργασίας· το εθνικό σύστημα υγείας μετά βίας κρατιέται να μη βουλιάξει· το πολιτικό σύστημα ιδρώνει μόνο για το τομάρι και την άνομη τσέπη του· η καθημερινότητα γίνεται αγριότερη και πιο απειλητική, ώρα με την ώρα. Στο κέντρο, σκοτεινές σκληρές αφίσες στηλιτεύουν «την κυβέρνηση και τους εισαγγελείς της». Δεν την υπογράφουν αναρχικοί, την υπογράφει η αξιωματική αντιπολίτευση!
Γιατί να αισιοδοξούν οι Ελληνες; Δεν αισιοδοξούν. Ακούνε τη φτώχεια να χτυπάει την πόρτα. Κι η φτώχεια δεν είναι ο καλύτερος σύμβουλος· η φτώχεια σκοτεινιάζει, εξαθλιώνει, πάνω απ’ όλα απειλεί την κοινωνική συνοχή. Η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία, αν κατάφερε κάτι, ήταν ότι αποκατέστησε μια κάποια αίσθηση ισοπολιτείας, επέτρεψε την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής ― ακόμη και ως μέρος της Ε.Ε.
Η βαθιά ηθική κρίση όμως του πολιτικού συστήματος, η καχυποψία έναντι της δικαιοσύνης, μαζί με την οικονομική ύφεση μπορούν να αποβούν πολλαπλώς τοξικές για τη δύσθυμη κοινωνία μας. Η ασέβεια και η απείθεια έναντι των θεσμών, ο πυρηνικός αμοραλισμός, η γενικευμένη μικροανομία, συμβαίνουν ήδη. Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός θα ακολουθήσουν. Ο φοβισμένος, ανασφαλής, φτωχός Ελληνας θα στραφεί εναντίον της φθηνής εργατικής δύναμης, αυτών που κάλυψαν προσωρινά τη δομική φτώχεια, μα τώρα «παίρνουν τις δουλειές», επιβαρύνουν το σύστημα υγείας, απειλούν το ασφαλιστικό. Οι φοβισμένοι δεν βούλονται, αναζητούν εύκολους στόχους. Ολοι εναντίον όλων.
10 comments
Comments feed for this article
11 Ιουλίου 2008 στο 6:54 μμ
χρήστος
Οι λόγοι που με κάνουν και αισιοδοξώ είναι άνθρωποι. Δεν είναι λίγοι, είναι σκόρπιοι. Αυτό είναι το πρόβλημα κατά τη γνώμη μου. Πως θα έρθουν ομάδι. Άλλο πρόβλημα που παρατηρώ είναι πως θέλουμε την άνοιξη αλλά χωρίς να περάσουμε χειμώνα. Ανυπόμονοι μου φαίνονται πολλοί των απαισιόδοξων.
Το φάρμακο για το απαίσιο είναι μείγμα και τέτοια μείγματα δεν φτιάχνονται μπαμ μπαμ. Ζειν αισίως(επιτυχώς) εν απαισίω γιατί το απαισιότερο και αηδέστατο είναι προ των πυλών, ως αισιοδοκεί εμοί(πολύ αρχαίο μου βγαίνει και ανησυχώ…:). Προσθέτω μόνον πως οι συνθήκες φόβου και φτώχειας, είναι άριστο εκτροφείο αποστόλων της κάθε μίας και μοναδικής αλήθειας, της κάθε μίας μοναδικής και αληθούς οδού. Εύκολοι στόχοι και εύκολοι ρόλοι, εκφοβιστικοί.
11 Ιουλίου 2008 στο 10:50 μμ
anasthe
mr author δεν κοπιάζετε προς διακοπές; μια καλή πρόταση είναι αυτή από την Άννα Αναστασίου στον bestFM, στον Πάνορμο της Μυκόνου. Χρειάζεστε ξεκούραση κι εσείς, διασκέδαση, ανεμελιά. Δε χρειάζεται κι εσείς, σε όσους αναγνώστες, να μας βγάζετε τα μάτια με τις συνήθεις διαπιστώσεις από τον καναπέ σας (μεταφορικό το σχήμα). Να περάσετε καλά.
12 Ιουλίου 2008 στο 3:48 μμ
Βασιλική Σιάπκα
anasthe με ενοχλεί αισθητικά το στυλ σου. δεν έχει αξιοπρέπεια.
13 Ιουλίου 2008 στο 2:19 πμ
no frost
Στην Ελλάδα ζούμε πλέον σ’ έναν hard core καπιταλισμό μ’ όλα τα γνωστά χαοτικά χαρακτηριστικά μιας αφρικανικής χώρας (καλπάζουσα διαφθορά, εξαγορά ψήφων, μεταπρατική οικονομία και κουλτούρα, ραγιαδισμό, καταστολή και μίζες) και με μια δεξιά που κυβερνά μ’ ένα αποτροπιαστικό ύφος και ήθος. Η δημόσια σφαίρα κι οι θεσμοί της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας διαπομπεύονται και καταρρακώνονται καθημερινά. Η Βουλή, τα τέως 2 μεγάλα κόμματα, οι κρατικοί λειτουργοί, η εξαγορασμένη δικαιοσύνη, τα μήντια αποδεικνύονται αναξιόπιστα…
Την ίδια στιγμή που τα δελτία ψάχνουν να βρουν τις λεγόμενες ορφανές μίζες εκατοντάδων εκατ. ευρώ της Siemens στον ΟΤΕ, την ΔΕΗ, άλλες στον ΟΣΕ, όπως ακούσαμε πρόσφατα, η συντριπτική πλειοψηφία των κανονικών ανθρώπων ψάχνεται κι υποφέρει πώς να τα βγάλει πέρα με την ακρίβεια αλλά και την κατάθλιψη που προκαλούν όλα αυτά. Πώς να το καταπιεί ο νέος των 700 ευρώ τον μήνα όταν ακούει πως ο Λιάπης έδινε 800 ευρώ κάθε νύχτα στο ξενοδοχείο του στο εξωτερικό; Ότι δηλαδή ένα εβδομαδιαίο ταξίδι του Λιάπη με τον γιό του του κόστισε- αφού τα πλήρωνε ο ίδιος όπως λέει- τα δικά του μηνιάτικα ενός έτους και βάλε;
Κάθε βράδυ στα δελτία ειδήσεων ο Έλληνας απορεί άναυδος με το θράσος τόσων στελεχών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που οργίασαν κανονικά σε βάρος του λαού εξολοθρεύοντας και ληστεύοντας στην κυριολεξία το δημόσιο χρήμα, την περιουσία του λαού. Διάφορα τρωκτικά, απατεώνες και λαμόγια τόλμησαν να δηλώσουν μάλιστα με πλήρη κυνισμό πως ήταν συνήθης πρακτική η μεταφορά μαύρου χρήματος σε κομματικά ταμεία! Η διαφθορά στην Ελλάδα ξεπέρασε πλέον κάθε προηγούμενο. Κι η δεξιά συγκαλύπτει εντελώς απροκάλυπτα κάθε νέο σκάνδαλο, αρνούμενη ακόμα και εξεταστική επιτροπή.
Η δημοκρατία εκφυλίζεται σε μια πολιτική «χούντα» κερδοσκόπων–στην ουσία-, ενώ επικρατεί η μετακύλιση σε μια μεταφυσική –πλην αναπόδεικτη- εμπιστοσύνη στον ιδιωτικό τομέα που πλασάρεται ως ένας από μηχανής, εθνοσωτήριος Θεός!
Πρόκειται για μια προπαγάνδα της δεξιάς που μεθοδεύει μια τάχα «αυτονόητη» μετάθεση από το «αποτυχημένο» συλλογικό (που εκείνη ωστόσο μεθόδευσε) στο «επιτυχημένο» ατομικό κι ότι ονομάζεται «ιδιωτική πρωτοβουλία». Παράλληλα οι δημόσιοι χώροι και οι τελευταίοι πνεύμονες της Αττικής παραδίνονται στους Βωβούς για να χτίσουν τα Mall τους στον Ελαιώνα.
Έφτασε κιόλας στην Ελλάδα η εποχή που θα επιβεβαιωνόταν απερίφραστα η Naomi Klein όταν έγραφε στο βιβλίο της No Logo ότι το σημερινό, επείγον διακύβευμα είναι το πώς θα γλιτώσουμε τον δημόσιο χώρο από τις αδηφάγες ιδιωτικές εταιρίες..
Φτάσαμε επίσης στο σημείο να ξεπουλάνε οι δημόσιοι, κρατικοί λειτουργοί ακόμα και κερδοφόρες κρατικές επιχειρήσεις όπως τον ΟΤΕ, να ξεπουλάνε το ίδιο το Κράτος για την χρηστή διαχείρισή του οποίου κλήθηκαν και ψηφίστηκαν οι ίδιοι από τον λαό ! Χωρίς κανένα άλλοθι, χωρίς δικαιολογία.
13 Ιουλίου 2008 στο 2:23 πμ
no frost
Στην ουσία μ’ όλα αυτά γυρνάμε πίσω στον μεσαίωνα! Θα φανεί παράξενο αλλά ακόμη κι οι μεγαλύτεροι οικονομολόγοι της σχολής δημόσιας διοίκησης του Harvard University προειδοποιούν ακόμη και την Αμερικανική κυβέρνηση για την αρνητική μετατόπιση της εμπιστοσύνης από το δημόσιο στο ιδιωτικό και χαρακτηρίζουν άκρως αντιαναπτυξιακή την διαφθορά. Ο καθηγητής του Florida University Howard Kaminsky προχωράει ακόμη περισσότερο. Λέει πως η εγκατάλειψη του συλλογικού αγαθού της δημοκρατίας και της κουλτούρας των πολιτών (για την οποία εργάζεται το σύνολο των πολιτών) έναντι μιας «μεταμοντέρνας» κατάστασης ατομικής επικράτησης και κουλτούρας του ιδιωτικού ισοδυναμεί με έναν επικίνδυνο αναχρονισμό. Με μια διαγραφή της ιστορικής ουμανιστικής διαδρομής που διήρκεσε από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.. Και την επιστροφή στα φέουδα της μεσαιωνικής εποχής, όπου μια ιδιωτική, ελίτ αριστοκρατίας νέμονταν τα αγαθά. και την κουλτούρα για λογαριασμό της! Γυρνάμε με λίγα λόγια πριν και από τον Διαφωτισμό, στον Μεσαίωνα!
Αυτή την χρονική περίοδο που η Ελλάδα συνταράσσεται από τις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις για σκάνδαλα και μίζες η Παγκόσμια Τράπεζα που δημοσιοποίησε στις 24 Ιουνίου την έκθεσή της κατατάσσει τη χώρα μας στο θέμα της διαφθοράς σε χειρότερη θέση από την Κόστα Ρίκα και τον Μαυρίκιο!
Το δυσμενές αποτέλεσμα για την Ελλάδα δεν πρέπει να εκπλήσσει, αφού ήδη διεθνείς οργανισμοί και ακαδημαϊκές μελέτες υπολογίζουν ότι ο ετήσιος τζίρος της παραοικονομίας και της «μίζας» στην Ελλάδα ξεπερνά τα 70 δισ. ευρώ!
«Δεν γινόταν δουλειά στην Ελλάδα χωρίς μίζα». Αυτό είχε πει πριν από περίπου ένα μήνα ο διαχειριστής των «μαύρων ταμείων» της μητρικής εταιρείας Siemens Ράινχαρντ Σίκατσεκ στη δίκη του στη Γερμανία.
Από τότε και ως σήμερα δεν έχει περάσει μέρα που να μην αποκαλύπτεται και μία καινούργια μίζα. Έτσι, οι ύποπτοι από 21 που ήταν αρχικά, τώρα έχουν ξεπεράσει κατά πολύ του 30. Δεν περιορίζονται πλέον σε πρώην και νυν στελέχη της Siemens και πρώην στελέχη του ΟΤΕ που μετείχαν στην υπογραφή των συμβάσεων για την ψηφιοποίηση του ΟΤΕ και την προμήθεια του συστήματος ασφαλείας C4Ι αλλά επεκτείνονται σε πολιτικά πρόσωπα, κομματικά στελέχη, υπευθύνους υπεράκτιων εταιρειών, εκπροσώπους χρηματιστηριακών. Οι ύποπτες διαδρομές χρημάτων στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού έξι ολλανδικών φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού ύψους 381.578.580 ευρώ, αλλά και οι συμβάσεις που υπέγραψε η Siemens με την ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ την περίοδο 2002 – 2003 βρίσκονται στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης.
Ενώ σύμφωνα με έρευνα της Public Issue που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους υπολογίζεται ότι το συνολικό «μαύρο χρήμα», που αναγκάστηκε να δώσει ένας στους πέντε Ελληνες πολίτες το 2007 σε δημόσιες υπηρεσίες -αλλά και στον ιδιωτικό τομέα- για μικρά και μεγάλα «ρουσφέτια» ανέρχεται σε 613 εκατ. ευρώ! Πρωταθλητές είναι τα δημόσια νοσοκομεία και οι ιδιωτικές υπηρεσίες Υγείας ενώ «φόρο διαφθοράς» πλήρωσαν 440.000 ελληνικές οικογένειες!
«Η Ελλάδα του κ. Καραμανλή και δυστυχώς η συνέχεια της Ελλάδας του κ. Σημίτη θυμίζει τη Ρωσία του Γέλτσιν, όπου μέσα από τον δημόσιο χώρο αναδεικνύεται μια ισχυρή κλεφτοκρατία, η οποία αγνοεί νόμους και ηθική είπε πρόσφατα ο Αλαβάνος που προέβη στην εκτίμηση ότι η υπόθεση Siemens -και άλλες αντίστοιχες- δεν αντιμετωπίζονται ούτε με αυστηρότερες ρυθμίσεις ούτε με διακομματικές ούτε με εξεταστικές επιτροπές. Φαινόμενα τύπου Siemens είναι συστημικά: «Δεν πρόκειται για έναν κακοήθη όγκο πάνω σ’ έναν υγιή οργανισμό». «Τα φαινόμενα αυτά της διαφθοράς είναι δομικά στοιχεία του συστήματος το οποίο έχει χτίσει ο δικομματισμός», τόνισε.
Αυτό είναι που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι. Πως η διαφθορά που παράγει κρίση του συστήματος είναι διαρθρωτική και χρειάζεται πολιτική και θεσμική αλλαγή.
13 Ιουλίου 2008 στο 12:07 μμ
anasthe
κι όχι μοναχά εσείς mr author
13 Ιουλίου 2008 στο 3:07 μμ
ilias
http://www.angelfire.com/cantina/negri/
Οι Negri&Hardt στο best seller πια Empire, λένε κάτι ενδιαφέροντα πράγματα στο κεφάλαιο Generation and Corruption. Μεταξύ άλλων : ”η διαφθορά είναι αυτό που διαχωρίζει ένα σώμα και ένα νου από αυτό που μπορούν να κάνουν”. (μαζί μάλλον..)
Δηλαδή με άλλα λόγια αν το μεταφέρουμε στο σχόλιο του anasthe, η ΄΄διαφθορά΄΄ μοιάζει να διαχωρίζει τον ΄΄mr author΄΄ από τις διακοπές του μάλλον…
13 Ιουλίου 2008 στο 3:21 μμ
Βασιλική Σιάπκα
αυτό ναι! έχει τατς… ;)
20 Αυγούστου 2008 στο 4:34 μμ
anasthe
Splendid summer. Είδα πρόσφατα μονομιάς τα επεισόδια του californication, τα πέτυχα σε ένα torrent. Τηλεοπτική αμερικανική σειρά προς ανεμελιά, δίχως την ποιητική του Σοκούροφ στο Moloch, του Maik Leigh στο all or nothing, του Ηaneke στον Άγνωστο Κώδικα, του Μπέλα Ταρ στις Αρμονίες
του Werckmeister. Τα αντιπαραβάλλω διότι τα παρακολούθησα διαδοχικά, δίχως να τίθεται ζήτημα σύγκρισης. To californication αναιρεί πολλά ευφάνταστα παραμύθια περί ιδανικών για όσους εργάζονται στην κοινωνία του θεάματος. Εξωστρεφές, δίχως ωστόσο να απευθύνεται στην πραγματικότητα της ελληνικής επικράτειας. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει τέτοια κοινωνία του θεάματος σε δημιουργία και παραγωγή, άρα και ανάλογες συνθήκες διαμόρφωσης-διαβίωσης όσον αφορά την αγορά εργασίας. Πολύ αμφιβάλλω αν υφίσταται εγχώριο θέαμα ανεξαρτήτως ποιότητας. Από εισαγωγείς, άλλο τίποτα. Όχι πως αυτό είναι κακό ή καλό. Πέρασα πολλή ώρα παρέα με το March των Grails σε repeat mode, ενώ καταχάρηκα που είδα όλα τα επεισόδια των Xfiles των 9 σεζόν, όπως και τις 2 ταινίες, το fight the future και το I want to believe. Εξαίρετη σειρά, η τηλεόραση ως μέσο μετάδοσης την αδικεί. Δεν αγόρασα εφημερίδα ούτε καν για προσφορά dvd, ενώ πλέον ακούω lastFm και ό,τι κατεβάζω από το διαδίκτυο. Αναμόχλευσα μετά από κάμποσο καιρό τα περί Godot και Joyce στα Όρια της Γραφής από την Τζίνα Πολίτη, όπως και σκόρπιες σημειώσεις περί θανάτου από τα αρκετά βιβλία που έχω αγοράσει, σχετικά με ένα από τα αγαπημένα μου αντικείμενα ανάγνωσης. Είδα και κάμποσα βίντεο σε porn sites, μερικά άξιζαν τον κόπο, σεξ πραγματικότατο από πραγματικούς ανθρώπους. Στα torrents κυκλοφορούν κάμποσες αξιόλογες porn μεταφορές στη μεγάλη οθόνη, για όσους δεν ντρέπονται και δεν διστάζουν λόγω έγγαμου βίου, συμβίωσης, οικογενειακής εστίας κ.λπ. Η αλήθεια είναι πως προσπερνώ πια τα κείμενα των ιστολόγων και των σχολιαστών, δεν έχω συμμετοχή σε ό,τι μπορεί να φαντάζονται πως συμβαίνει στο διαδίκτυο συλλογικά ή οπουδήποτε αλλού. Και λόγω των άνω διαφορετικών αναφορών. Παλιότερα διάβαζα κανά άρθρο online σε εφημερίδες, αλλά η τακτική της συντριπτικής πλειοψηφίας των δημοσιογράφων – όπως και των σκιτσογράφων, γελοιογράφων – να βάζουν “λόγια” σε αναγνωρίσιμους επώνυμους και να παραποιούν εικόνα, επιστημονικό έργο, αντικειμενικά αποδεκτή γνώση & γεγονότα, κοινώς η συκοφαντία, με απομάκρυνε οριστικά από ό,τι καλείται εγχώρια ενημέρωση και άσκηση δημοσιογραφίας. Κείμενο αποδεκτό άνευ έρευνας, αναφοράς πηγών, όπως και ο τηλεοπτικός δέκτης δίχως αμφίδρομη ανάδραση σε επιλογή είναι παρελθόν. Όσοι τον έχουν σηκωμένο και όσες το έχουν ερεθισμένο, μπορούν να ψαχτούν και να συνευρεθούν μεταξύ τους και να βάλουν τα κάτω τους “κεφάλια” εκεί που ξέρουν αντί να βάζουν λόγια. Κατά τ’άλλα, εμμένω στην χρηστικότητα και σε ό,τι διευκολύνει τυπικές συναλλαγές & υποχρεώσεις.
21 Αυγούστου 2008 στο 3:12 πμ
anasthe
interactive tv δεν νοείται τίποτε άλλο από μετάδοση κατόπιν επιλογής του χρήστη μέσω υπερκειμένου και λοιπών links. Όπως internet tv, ο τηλεθεατής παρακολουθεί την εκπομπή την οποία ο ίδιος επιλέγει, όποτε εκείνος επιθυμεί. Πέρασαν πάρα πολλά χρόνια – και όχι μόνο στην Ελλάδα – από την εμφάνιση του διαδικτύου και της interactive μετάδοσης σε τεχνολογικά ανεπτυγμένες χώρες, μέχρις ότου υλοποιηθούν οι αντίστοιχες τεχνολογίες στις υπόλοιπες. Ακόμη και σήμερα, το 2008, ο Έλληνας τηλεθεατής δεν έχει την άνεση της interactive μετάδοσης σε κόστος κοινόχρηστων αγαθών όποτε ανοίγει τον τηλεοπτικό δέκτη. Οι συσκευές βίντεο @ dvd αποτελούν μια εναλλακτική λύση, έστω όποτε δεν τίθεται ζήτημα live, real time μετάδοσης. Αν δεν είναι φασισμός ως τηλεθεατής να ανοίγεις μια συσκευή και να δέχεσαι μονόδρομη μετάδοση μηνυμάτων & πληροφοριών, τότε τι είναι; Εξορίζεσαι ως τηλεθεατής στην “δημοκρατία” του telecontrol & δεν την ανοίγεις, άσ’τους να “φτιάχνονται” και να τρώνε τα μυαλά τους, μού αποκρίνομαι. Στο χαρτί, γιατί να διαβάσω μια συνέντευξη στην οποία ο δημοσιογράφος δεν μπορεί να μεταφέρει πιστά ό,τι απάντησε ο ερωτηθείς και να μην προτιμήσω μια συνέντευξη με εικόνα και ήχο παρουσία του ερωτηθέντα; Τόσο κακόβουλοι είναι οι συνεντευξιαζόμενοι ή τόσο φιλόδοξοι κι ευφάνταστοι όσοι παίρνουν συνεντεύξεις; Μήπως οι λογοτέχνες δημοσιογράφοι προστατεύουν τους αναγνώστες από τους μοχθηρούς επώνυμους και τα τόσο άσχημα λόγια τους; Προφανώς η πλειοψηφία των ερωτηθέντων ουδέποτε συμφώνησε να συμμετάσχει σε συνέντευξη.. Ποιός περιμένει να διαβάσει σε εφημερίδες & περιοδικά λογοτεχνία αντί να ερευνήσει για ένα αντίστοιχο βιβλίο; Φασισμός για ηλίθιους..